Blog Archives

History in the Making- on the Campaign Trail, from USA to India- 8

May 3,4, 5 in Amethi

We embarked on the journey to Amethi with excitement. One, we were going to the battleground Royale, where a dynast was being challenged as was never done before and other, we were going to witness development of a constituency, supposedly nurtured by Rahul Gandhi.

A typical house in Amethi villages

A typical house in Amethi villages



Amethi lies 120 miles from Varanasi and part of the travel is by national expressway. It still took us more than five hours. Expressway was nowhere near what we are used to in Gujarat and secondary roads were horrendous to say the least. Traffic indiscipline was so terrible that more than once I thought we were going to die in a head-on collision.



We were put up with a fairly rich, landlord (Zamindar) type of a joint family of four brothers. House had 22 rooms. They owned about 65 acres farmland and had also other business interests. They were a pro-Congress people but now leaning towards Modiji. We had lively firsthand education about how Rajiv Gandhi built roads and other facilities and nurtured the constituency and how the village was indebted to him. But then in last 20 years, no development or maintenance had occurred. All this learning was under open skies sitting in a large verandah at late night. Sleeping on coats out in the open and waking up to the sweet sounds of dozens of peacocks was a beautiful experience. Our hosts were gracious and exhibited warmth that is still found in villages.


Cow dung cakes in front of every home

Cow dung cakes in front of every home


Next day we had a marathon day. We were on the road from 7:00 AM to 11:00 PM with a break of about one hour. We were accompanied and guided by Sri Manish Manjul of Samarth Foundation, New Delhi. Besides, one of the host brothers was with us all the time. We visited Amethi and villages of Ayodhya Pur, Bariya Pur, Bhadaw, Dasai Pur, Durga Pur, Kalyan Pur, Karmai Pur, Kenaura, Lahua, Lambhua, Machwah, Madhur Pur, Ramgunj, Saranwa, Sambhovan, and Teraayen. I noticed a few things. (1) Lack of infrastructure. Roads were almost non-existent. Without exaggeration I can say that in Amethi constituency, there are potholes and craters connected by strips of pavements and this pass off as roads. (2) Limited and undependable supply of electricity. One may get up to 12 hours of electricity and that too not on a fixed schedule (3) Terrible shortage of water and poor quality of drinking water (4) Poverty of villagers (5) A sense of resignation and desperation

Garage for Car and the Animals

Garage for Car and the Animals


At village after village whether we met with groups of people or individuals, they had a litany of woes and we were listening to them helplessly. At one group meeting they brought drinking water in a glass to show us. It looked more like crushed brick mixed in water. Repeatedly the villagers and semi-urban people, educated as well as uneducated told us that no one cared for them. There was a yearning for a change and hope that “ Modi” will change their lot. We met followers of Congress and SAPA, who said that they would vote for Modi because he would bring development. Expectations from Modiji are so high that it scares me to think of the disappointment of these people when they would realize that changes wouldn’t come that fast and that many of the problems are linked to the non-performing local and State governments and not the central Government.


103 Year old woman, still working. Was going to vote

103 Year old woman, still working. Was going to vote


Despite all the unrest, my sense was that Rahul would sail through, albeit with a reduced margin. The Bharatiya mindset of groveling at the feet of a dynasty is so deeply etched in the psyche of the people that it is no use blaming only the rulers; people are equally responsible for their own plight. Education of the people and all-round development of impoverished areas by a BJP government is the only answer to end the hold of the dynasty, the Thakurs, the landlord and political mafia. Fortunately, all children go to school (education is a big business everywhere in Bharat) and Ekal Vidyalaya has good penetration in these villages, so hopefully thing would change for better.



This troop joined us in door-to-door campaign

This troop joined us in door-to-door campaign

An interesting thing I noticed was the custom that wherever one went, before the customary offer of a glass of water, the host will offer something to eat. It may be as simple as a piece of jaggery (deliciously sweet, since this is made in the farm from sugarcane without any additives or refinement), a biscuit or a cracker or sweets and snacks. Initially, I had refused the offer but once I came to know of the custom, I never said no. We drank all kind of waters at every place we went over these 10 days and we had no problem whatsoever; I attribute it to God’s grace. I was surprised that we were in one piece after the grueling journey on unending potholes for miles and miles but there was a sense of satisfaction that we were doing our bit for our beloved matrubhumi.

Modern dialogue of Sholay!! Do not miss this!

Parody of the famous dialogue where Jai (Amitabh) goes to  Basanti (Hema Malini)’s aunt (Leeela Mishra)  to ask for her hand for his drunkard friend, Veeru (Dharmendra)- in context of the upcoming national election.

Happy New Year, 2014- Task Ahead

We wish all a very happy Gregorian New Year, 2014. Let this year see total wipe out of Congress party from the electoral map. Let thinking citizens of Bharat give clear majority to BJP, so that Shree Narendra Modi can be elected as an effective Prime Minister and can usher in good governance without constraints of coalition politics.

A decisive nationalist leader, who inspires others to give their 110% and who brooks no nonsense is the need of the hour; only Narendra Modi fits that bill today.

This is not the time to tinker with alternatives that are willing to give away Kashmir, hobnob with Maoist terrorists and have sympathy for terrorist killed in Batla encounter. Yes, perhaps, this new breed can give good governance, though it is highly doubtful looking to their \”freebies\” culture, but can we barter away national security for such freebies? That is the only question every voter has to ask herself.

Let us all rededicate ourselves today to spend every available moment to campaign for Narendra Modi and his party, BJP. Let NRIs call their contacts in Bharat, send email, write letters, use social media such as Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest, Quora, etc. to bring awareness in the society at this very critical juncture in the history of Bharat, that is, India.

Let us make sure that the maximum number of people register to vote and decide to vote for BJP, since that is the only way Narendra Modi can become the Prime Minister of India. . Let us concentrate on new voters, especially youth.

Sitting outside of Bharat, we can do much more but let us concentrate on people to people contacts for now. It does not matter whether you are in USA, Canada, UK, Germany, Australia, Dubai, Singapore or Hong Kong; start working now without waiting for instructions. Visit and register yourself as a volunteer to leave a mark in the history. If you live in Bharat, then do also visit and register on <>.

Let us not give our children a reason to ask in later years, \”Where were you dad/mom when the Mahabharat election of 2014 was fought and anti-national force, the Kauravas won again?\”

Happy New Year and Jay Hind!

Gaurang G. Vaishnav


Global Indians for Bharat Vikas/Mission-2014

Edison, NJ, USA

Bharat Vikas-Postcard 4 x 6_copy - Copy

Volunteers for Mission 272+

“Polls 2013 – And The Losers Are…” A Hard Hitting, ‘In Your Face’ article by Mediacrooks

Polls 2013 – And The Losers Are…

Defeats are normal in politics and there is absolutely no dishonour in losing a democratic election. Some defeats are tolerable, some are severe. Either way, it is how a party and its leaders respond to that defeat that defines their character. Mother Gandhi and Son Gandhi came out in the evening on December 8 and accepted defeat in all the 4 states (Chattisgarh, Delhi, MP and Rajasthan) and congratulated their “opponents” for their victories. This is a reflection of poor character and pathetic lack of spirit that is traditional with the Congress. The mother-son duo was so pathetic that they didn’t want to name “BJP” as the winners and congratulate them. Rahul Gandhi went further to state “we have to learn from AAP” on how to reach out to people or campaign. Bravo! While AAP has made an excellent debut in Delhi there isn’t anything that would suggest they have swept to power in the state. Like the Gandhis, all the Congress spokies who were on TV channels were simply too arrogant to accept defeat honourably. These morons don’t seem to realise that this is the same arrogance that cost them the elections in the first place. This is the same arrogance that showed up when RahulG turned up a presser to declare “complete nonsense” and directly ridicule his own party’s PM.
Will they learn? I doubt it! These Congis aren’t very bright people at learning. That brings us to the media who too were extremely unwilling to accept the BJP sweep. Well alright, if these doormats at NDTVCNN-IBN,TimesNowIBN7 etc. don’t want to accept a 4-0 for BJP then they can at least concede it’s a 0-4 loss for the Congress. Doesn’t matter who they lost to, does it? All they were interested in was to toast the AAP as the biggest victor of the elections.
AAP made a great debut in Delhi but there are clear reasons for it. Any joker knew Sheila Dikshit was going to face the flak for Congress failures. There was anti-incumbency, there was that Nirbhaya rape and crimes in the city, there was corruption. So the SheilaD govt was a sitting duck. But as they say in cricket, even if it’s a loose ball someone has to hit it for a boundary. This is what AAP did well. The BJP didn’t finish the task in Delhi because for all the heavenly reasons, most of the top BJP leaders in Delhi have their eyes on the PM’s chair and not on Delhi. Be it Advani or Swaraj or Jaitley, the BJP heavyweights were hardly bothered about Delhi. Late in the game they came up with Dr. Harshvardhan as their CM candidate. The other thing is the modest, soft-spoken Dr.H is not exactly a charismatic, inspirational leader who can jump into a ring full of gladiators. If at all BJP salvaged Delhi to become the single largest party in these elections it surely was because of the hectic rallies byNarendra Modi in the last week before elections. If not, AAP would have been sitting pretty with a clear majority. Even an ordinary person like me could predict that in a tweet. But the MSM would like to tell you “No Modi effect”. That’s their LIE!
So whose votes did AAP take away? The answer is an unambiguous: BJP! They took the BJP votes because whatever anti-Congress votes were available should have gone to BJP. But this had to be shared with AAP. Yes, it’s possible that AAP also got some of the traditional Congress votes but the bigger loss is clearly BJP’s “anti-Congress” votes in this particular election. That the BJP still survived this dent and emerged the largest party is clearly due to Modi and nobody else. The MSM deceives in not acknowledging this. That naturally brings us to the question: Why is the MSM so upset with the victories of BJP? Let us acknowledge that the BJP may form a minority govt in Delhi which will be constantly under threat of being pulled down. Technically, the AAP can also form a govt with outside support from Congress who would like to keep the BJP out or there may be another election soon. Pulling down a minority govt is pretty much a given because the Congress has a historical tradition of pulling down govts. So why is the media making out as if this election was all about AAP?
If you observe the results, the BJP retained Chattisgarh with almost the same number of seats, even though it looked tight. BJP retained MP with a bigger count (per last reports). In Rajasthan it would not be wrong to say the BJP simply massacred the Congress. The thrashing was so severe in Rajasthan that even anti-incumbency cannot explain it. All the above are scenarios aren’t some mystery that the Congress media cronies couldn’t see earlier. They did see the writing on the wall quite clearly but in their anti-Hindu and so called pro-secular frame, the BJP simply had to be defeated. Therefore, for much of the media the AAP became a darling, especially Rajdeep Sardesai, Sagarika Ghose, Ashutosh, Bhupendra Chaube and some from NDTV. On Election Day, December 4, the preference for AAP in Delhi became even more pronounced and I couldn’t help saying that the MSM was actually campaigning and goading people to go for AAP in the face of inevitable Congress defeat. This question by me in a tweet got a predictable answer (Of course, Chaubeji has since deleted the tweet):
That brings us to the other important issue. All the TV channels were eager and the panellists more than willing to dismiss there was any Modi-effect or Modi-wave in these elections. They were behaving like they were sourpuss Congress leaders. Even Arvind Kejriwal was far more gracious in his party’s performance than these cronies were in the severe Congress losses. Panellist Sunil Alagh told Sagarika Ghose “more than Congress it is you who is more Modi-centric”. The petty and pathetic Aarti Jerath on TimesNow wanted to desperately differentiate between a Modi-effect and Modi-wave, inspired, of course, by an article in her own paper by Swaminathan Aiyar. Well, what would constitute a Modi-wave? That all the seats in all 4 states would go to BJP? Or that 70% of seats would go to BJP? Those days in Indian elections are over when one party (Congress) used to get those kinds of majorities.
Whatever one may call it, it remains an immutable fact that Modi now does bear immense impact on elections. Would BJP have won all 4 states without Modi’s rallies? I doubt it. In MP and Rajasthan they may have won but Modi’s impact made the margin bigger and victory a certaintyIn Chattisgarh it helped pulled the BJP nuts out of the fire. In Delhi it saved BJP a severe embarrassment. That is what Modi has achieved for BJP. And Arnab Goswami was shamelessly feeding questions to Jyoti Scindia “Is this a 4-0 victory for BJP or a 4-0 loss for Congress”? Well moron, there is only one loser in all 4 states and that is Congress. Even AAP can be considered a winner for that matter, even if they didn’t win a clear majority. At least two media people had the grace to partly admit the fact about Modi’s impact and effect.
Arnab was so pathetic he was already screaming for Congress to bring out Priyanka Vadra from the closet (Oh she becomes “Gandhi” during campaigns though). I have already said in my previous post that this is the end of the road for Rahul Gandhi. He is a disaster and as usual a scumbag sycophant like Manishankar Aiyar said (on NDTV) RG is only responsible for Youth Congress and has nothing to do with these election outcomes. I would go a step further: RG is responsible for NOTHING! Bihar, UP, Gujarat, MP, Rajasthan, Chattisgarh and Delhi lost by Congress but the moron RahulG had nothing to do with any of that. Sure, when Congress won Karnataka it was all Rahul magic. This is why I say for India to progress Congress must die. A party with no inner democracy and a culture of sycophancy and slavery cannot wish you freedom or democracy ever. That much is predictable of the Congress and some in the media. But to me there were some people in the media who were a bigger disgrace than the Congress. And the losers are:
No matter what the results of an election and what their political preferences, media anchors and panellists are expected to carry out discussions with some semblance of reason and logic. All the nine persons above (and there were some more minor ones) were an absolute disgrace in their unwillingness to even grudgingly concede a victory to BJP and the impact of Modi. Their hatred of Modi has now become part of their DNA and disease and there is no cure. It is killing them inside and they know it. All these years these people sucked up to Rahul Gandhi as India’s Obama or the Great White Hope. He sunk them! The Congress doesn’t have an answer to Modi so far nor do these media slaves. Shankarsan Thakur said on TimeNow Congis are afraid to blame the Gandhis. Laughable! I keep saying the media boys and girls piss in their pants and skirts when they have to mention “Gandhi”, so are they now expecting Congis to blame or name Gandhis? The cowards and slaves in the Congress are no different from the cowards and slaves in the MSM. Should we talk of 2014? It’s too early, will drink that poison when the time comes.
Arnab Goswami, acting like the regular circus clown, had a stupid question at his 6pm show on December 8: “Is AAP now a threat to Modi”? Well moron, get used to it! All of you are a threat to Modi including Congress, SP, JDU, RJD, RLD, DMK, CPM, AAP, Third Front, Fourth Umpire, CBI, Salma and Sabrina, IM, LeT, JuD and the Indian MSM collectively. He’s still standing. You’re the ones who have fallen to the pits. You’re the real losers.

While we were silent- A Must Read Indictment of UPA and Ourselves by Pratap Bhanu Mehta


Pratap Bhanu Mehta : Thu Jul 11 2013, 04:26 hrs

A story of destructive governance and citizens who did not speak out

First, the UPA came for the roads sector. They destroyed contracting. They slowed down road construction. They left highways half built. We did not speak out. After all, the only reason the NDA could have started the golden quadrilateral is because they wanted to spread Hindutva.

Next, they came for the airline sector. They let Air India suck more money from taxpayers. They let bad regulation destroy the private sector. They let crony banking sustain bad bets. They ensured India would never be an aviation hub. We did not speak out. After all, flying is what birds do, not humans. Besides, aviation is bad for climate change.

Then they came for the power sector. They confused creation of mega capacities with actual generation. They had no rational pricing plans. They were arbitrary in the awarding of licences. They could not make up their mind whether they wanted to protect the environment or destroy it. We did not speak out. After all, the only power that matters is political. Electricity be damned.

Then they came for education. They promulgated the RTE after 100 per cent enrolment. They expanded capacity, but cut-offs still rose. They regulated in such a way that there was a glut in some subjects and a shortage in others. They confused university buildings with building universities. We did not speak out. After all our, our low quality education left us incapable of speaking out.

Then they came for industry. They turned the clock back in every way and waged open war. Ensure that regulations become more complex and uncertain. Ensure that input costs rise. Ensure crummy infrastructure. Promulgate a land scam policy known as SEZ and sell it as industrial policy. They encouraged FDI. But they forgot which one they wanted: outbound or inbound. But we did not speak out. After all, India is a rural country.

Then they came for employment. There was some growth. But they decided that the only good employment is that which has the hand of the state. So the NREGA’s expansion was seen as a sign of success, not failure. By its own logic, if more people need the NREGA, the economy has failed. But we did not speak out. After all, the more people we have dependent on government, the more we think it is a good government.

Then they came for agriculture. First, they create artificial shortages through irrigation scams. Then they have a myopic policy for technology adoption. Then they decide India shall remain largely a wheat and rice economy; we will have shortages for everything else. Then they price everything to produce perverse incentives. But we did not speak out. After all, why worry about food production when the government is giving you a legal right? Is there anything more reassuring than social policy designed by and for lawyers?

Then they came for institutions. They always had. This has been Congress DNA for four decades. They drew up a list of institutions that remained unscathed: Parliament, the IB, bureaucracy and you name it. They then went after those. They used institutions as instruments of their political design. They demoralised every single branch of government. But we did not speak out. After all, this was reform by stealth. Destroy government from within.

Then they came for inflation. They confused a GDP target of 10 per cent with an inflation target. Inflation will come down next quarter, we were told. Then they tried to buy us out. Inflation: no problem. Simply get the government to spend even more. Then they pretended inflation is a problem for the rich. Then they simply stopped talking about it. We did not speak out. After all, for some, inflation is just a number

Then they came for the telecom sector. They got greedy and milked it. They got arbitrary and retrospectively taxed it. But we did not speak out. After all, new communication can be a threat to government. Besides, we can always revert to fixed lines. More digging is good.

Then they came for financial stability. They produced a large deficit. They brought the current account deficit close to an unsustainable point. They nearly wrecked the banking sector. They created every macro-economic instability you can imagine, which makes investment difficult. But we did not speak out. After all, what would you rather have: macro economic stability or a free lunch?

Then they came for regulation. It was back to the 1970s. More arbitrary regulation is good. More rules are good. Uncertainty makes business more adept. The answer to every administrative problem is enacting a new law. Multiple regulators are good because they represent the diversity of India. We did not speak out. After all, just like the religious confuse piety with mere ritual, the virtuous confuse regulation with outcomes.

Then they came after freedom. They promulgated more restrictive rules for everything: freedom of expression, right to assembly and protest, foreign scholars. They used sedition laws. They kept the architecture of colonial laws intact. They said they stood against communal forces. But then they let Digvijaya Singh keep the communal pot boiling. They matched BJP’s communal politicisation of terrorism at every step and then some. We did not speak out. After all, if they are not Hindutva forces, they cannot be a threat to peace and liberty.

Then they came for virtue itself. They preached, from the very summit of power: avoid responsibility. It will always be someone else’s fault. They legitimised being corrupt: you are entitled to it if you are the party of the poor. They encouraged subterfuge to the point that members of the cabinet were subverting each other. They pretended that integrity is a word that does not mean anything. To independent thinkers, they said: why think when there is 10 Janpath? We did not speak out. After all, virtue and thinking can both be outsourced.

Then they came for the poor. They visited their houses and slept in their homes. They liked the experience so much they decided to become growth sceptics. Enact policies that keep India in poverty a little longer. But we did not speak out. After all, once the poor have been used as an argument, all else is immobilised.

Then they came for the citizens. They used the secularism blackmail to reduce our choices. If you are not with us you are evil they said. Then they infantilised us. You are not capable of exercising choices so we will make them for you. They acted as if we were so stupid that the three topmost leaders felt no need to justify themselves to us. But we did not speak out. After all we do have the vote.

The writer is president, Centre for Policy Research, Delhi, and a contributing editor for ‘The Indian Express’

======== =======================================================================

Some additions to the above:


Anshul • 2 days ago

Then they came for states. They looked at all states in the country and found out that they have pockets where they got their maximum vote share. They liked retaining them so much that they decided to break them down just on the eve of elections to maximize their gain and minimize the gain of opposition. But we are not speaking out. After all, what was India but a loose amalgamation of over 600 princely states unified into one.

Then they came for national security. They looked at all borders and neighbors of the country and told themselves that non-alignment is just another name for inaction and chose to take no decisions at all. But we did not speak out. After all, who cares about national security when personal future is not secure without any dependence on government.


Vasanth Ramadurai •

On another side, perhaps I would add…
Then they came for those who decided to speak out. Lathis & water cannons were used on students who protested the brutal rape of a young girl. People who requested a LokPal Bill were hounded into silence. One corrupt minister replaced another in the cabinet – with utmost disregard for people’s faith in democracy. They mistook our patience as powerlessness. After all, they know a lot of us have a very short-term memory & they will prevail come 2014.


NaMo-P2G2 • 2 days ago

last but not least – Congress ruined India, But we did not speak out. After all we are Indians.



Just one point… WE DID SPEAK OUT but the FIREWALL called MEDIA, BLOCKED it out, and let their own PAID/TWISTED logic spread…





Major Protest Planned at Wharton

There is a major protest being planned with speakers across US Cross sections on Free Speech at the same time the event being held on the Wharton campus close to Penn Museum where this event is to take place

We are group of Indian American activists who are concerned with the recent developments in relation to Wharton India Economic Forum and their disinvitation of Narendra Modi.   Among us there is NIAC ( ) that recently took high ranking US congress members such Peter Roskam to India to meet leaders such as Modi,  our group worked with Indian teams and won recent battle on Electronic Voting Machines to provide paper receipt ( ) by bringing in international experts from Germany, Denmark and US,  we initiated a major conference on India Corruption with representatives from UN, Eurodad , Tax Justice Network and elite in India, Dr. Swamy, Kejriwal, Baba Ramadev, Supreme Court Justices (retd) etc  ( ).  Our group includes Wharton alumni, academicians from US.

We are not here to go over the merits of Modi invitation or who is responsible for 2002 riots which is an ongoing debate, but the manner in which Wharton decided to invite a Chief Minister of 50 million people who was elected four times to give key note speech and then dis-invite him based on some petition or even possible pressure from India’s groups.  America and its institutions pride itself on free speech, freedom of expression and open to voices of dissent.  What kind of example Wharton is setting for its students who are going to be future leaders and entrepreneurs in the nation?  This is insult to position of democratically elected Chief Minister of India and to 50 million people from his state who voted him four times to power.  The unfortunate irony of all this is even the highest ranking Muslims in India praise Modi’s inclusive growth.  Business leaders from all over the world make a beeline to invest in Gujarat state and Wharton being a business school, what kind of relations it is building with it?  At a time when India is reeling with massive corruption scandals and India’s corruption ranking is among the lowest in Transparency International rankings, Mr. Modi has shown to the world what India is capable of.  Would he not be the best person to speak to Wharton business students and learn from him?

Here is Wall Street Journal poll where out of 5875 polled,  5394 said Wharton made a wrong decision.

Here are links below on what US Congressmen, Ron Somers and many other leaders are saying about this unfortunate incident.

US lawmaker, Congressman, and Ranking member of Subcommittee on Asia Mr. Eni Faleomavaega chides Wharton –

The Economic Times and several Indian mainstream media, Marc 6, 2013, Wharton-Modi controversy unfortunate and disrespectful: USIBC Ron Somers

Huffington Post, The Hijacking of Wharton, Rajeev Malhotra,  March 7, 2012

Sunday Guardian, Ram Jethmalini, Let truth be known about Modi,  March 8, 2012

How Wharton Scored a Huge Self-Goal – Sandeep B

ITBL,  Wharton MODIfied…!, March 4, 2013,

Wharton and Modi: Political gamesmanship won over business savvy – Dr Aseem Shukla, Hindu American Foundation

Fiasco of Modi at Wharton – Rajeev Srinivasan

B-School basics: Why Wharton is wrong in disinviting Narendra Modi – Manish Sabharwal, Wharton Alumni

Wall Street Journal poll, March 5th, 2013, Out of 5875 polled,  5394 said Wharton made a wrong decision.

News about dropping from the forum by keynote speaker (former Union Minister) and a major sponsor—s-suresh-prabhu-joins-gautam-adani-cancels-wharton-visit-4197723-NOR.html

Obama’s Warning to Republicans

While I will negotiate over many things, I will not have another debate with this Congress over whether or not they should pay the bills they’ve already racked up through the laws they have passed,” he said. “Let me repeat, we can’t not pay bills that we’ve already incurred.”


President Obama warning the Republicans for future negotiations after the House passed the bill to avert Fiscal Cliff. 

In Gujarati: Narendra Modi is the only Gujarati Lion after Morarjibhai Desai to raise his head against Delhi Sultanate

This is a very powerful analysis of how and why the anti-Modi media and Congress leaders behave. This is in Gujarati and I plan to translate it into English  at a later date. It is posted on a Gujarati web site <www.> by Shirish Dave.

Title of the blog is: Narendra Modi is the only Gujarati Lion after Morarjibhai Desai to raise his head against Delhi S sultanate

નરેન્દ્ર મોદી એટલે મોરારજી પછી દિલ્લીની સલ્તનત સામે થનાર એક માત્ર ગુજરાતી સિંહ

નરેન્દ્ર મોદી એટલે મોરારજી પછી દિલ્લીની સલ્તનત સામે થનાર એક માત્ર ગુજરાતી સિંહ

૨૦૦૧ સુધી નરેન્દ્ર મોદી ગુજરાતની જનતામાં ખાસ જાણીતા ન હતા
નરેન્દ્ર મોદી અમુક દશકાઓ પહેલાં જનતામાં તો શૂન્યની બરાબર જ હતા.
સંજય જોષી, તેમના સીડી પ્રકરણ થકી અને નરેન્દ્ર મોદીને વગોવવાના એક હથીયાર તરીકે અખબારો થકી પ્રસિદ્ધિ પામ્યા.

ગુજરાતના પૂણ્ય તપતાં હશે તેથી બીજેપીના મોવડી મંડળે નરેન્દ્ર મોદીની મુખ્ય મંત્રી તરીકે પસંદગી કરી હશે. નરેન્દ્ર મોદી આયોજનમાં અને વ્યુહરચનામાં નિષ્ણાત હોય તેમ લાગે છે. મુંગા રહેવાનું હોય ત્યાં મુંગા રહે છે અને બોલવાનું હોય ત્યાં બોલે છે.

નરેન્દ્ર મોદી સાવ નીચલા સ્તરના માણસની માનસિકતા પણ જાણે છે અને સર્વોચ્ચસ્થાને બેઠેલા માણસની માનસિકતા પણ જાણે છે. સરકારી નોકરોના કારભારને પણ જાણે છે અને તેમની શૈલીને પણ જાણે છે. નરેન્દ્ર મોદી અનુભવસિદ્ધ પુરુષ છે. તેમની ધારણાઓ ઘડતર વાળી અને સ્પષ્ટ છે.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓનું વલણઃ
નહેરુવિયન સરકારના નેતાઓ એવા હતા કે જ્યારે આગ છેલ્લે મજલે પહોંચે અને આગમાં ફસાયેલા લોકો બુમબરાડા પાડે ત્યારે જ તેમને ખબર પડે કે આગ લાગી છે. તેમને લાગે કે હવે મુંગા રહીશું તો આપણને જ તકલીફ થશે ત્યારે તેઓ કબુલ કરે કે મકાનમાં આગ લાગી છે. મકાન ભસ્મ થઈ જાય પછી તેને ઓલવવાના પ્રયત્નો ચાલુ કરે અને પછી નવી ઇમારત બાંધવાની વાતો કરે. અને આમ કરવામાં પેઢીઓ પસાર થઈ જાય. આના સંખ્યાબંધ ઉદાહરણો છે.
કાશ્મિરના હિન્દુ વિસ્થાપિતોની સમસ્યા આનો શ્રેષ્ઠ દાખલો છે. આવા તો ઘણાજ દાખલાઓ છે. પણ તેની વાતો પછી કરીશું.

નરેન્દ્ર મોદીની વાત જુદી છે.
નરેન્દ્ર મોદી આર્ષ દૃષ્ટા છે. તે આવતી કાલનું નહીં પણ આવતા પરમ દિવસનું પણ જોઇ શકે છે અને તે પ્રમાણે વિચારે છે, તે પ્રમાણે આયોજન કરે છે. કોંગીએ લગાવેલી જુની આગોને ઓલવે પણ છે અને વિકાસ પણ કરે છે.

આ વિકાસ વિષે શંકાઓ કરાય છે અને નકારાય પણ છે. વિકાસ એ એવી વસ્તુ છે જે માટે આંકડાઓની જરુર પડતી નથી. વિકાસના આંકડાઓથી વિકાસ સિદ્ધ પણ થાય અને તેના આંકડાઓને જુદી અને આડીઅવળી રીતે ગોઠવીને નકારાય પણ ખરો.

દાખલા તરીકે જી.ડી.પી. (સામાન્ય ઘરેલુ વપરાશની વસ્તુઓનું ઉત્પાદન)

જો તમે ઉત્પાદક કરતાં ધંધાદારી વધુ હો તો તમે કમાવ ઘણું. તમારો જીડીપી નીચો હોય. તમે ઘર વપરાશની ચીજો ઓછી ઉત્પાદન કરતા હો તો અથવા તો ખેતીમાં ઉત્પાદન ઓછું હોય તો પણ જીડીપી નીચો હોય. મોંઘવારી વધી હોય તો પણ જીડીપી ના આંકડાઓ છે તરે છે. જીડીપીના વધઘટના દરની  વાતો તો વધુ છેતરામણી હોય છે. જીડીપી કરતાં જીડીસી (ઘરેલુ ઉત્પાદનની વપરાશ) ના આંકડા કોઈ એક વિસ્તારનું વધુ સાચું પ્રતિબિંબ આપી શકે છે.

કોંગી ભાઈઓ અને તેમના સહાયક બંધુઓમાં, આઈડેન્ટીફીકેશન ક્રાઈસીસ કોમ્પ્લેક્સ હોય છે. એટલે કે આ લોકો સ્વ ઓળખની ઘેલછાના રોગવાળા છે. આ મહાનુભાવો આંકડાઓની ગોઠવણીઓની રમત કરીને નરેન્દ્ર મોદીએ કરેલા ગુજરાતના વિકાસને નકારી પણ દે છે.

આદિ શંકરાચાર્યનો તર્ક ઉપયોગમાં લોઃ
શંકરાચાર્યની એક વાત યાદ કરવા જેવી છે. તે છે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ. જો કે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ વિષે પણ વિતંડાવાદ ઉભો કરી શકાય. પણ પહેલાં સમજી લઈએ કે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ એટલે શું?

અનુભવ એટલે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ.

સાચું શું?
ગીતા અને વેદ કહે તે સાચું.
પણ ધારો કે વેદ અને ગીતામાં ભેદ હોય તો શું?
તો વેદ કહે તે સાચું. પણ ધારોકે વેદ એમ કહે કે અગ્નિ શિતળ છે તો?
જો એમ હોય તો અનુભવ કહે તે સાચું.
અનુભવ પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ છે.


યાદ કરો
યાદ કરો એક લાંબો સમય એવો હતો કે ઓછા વોલ્ટેજને કારણે ભાવનગર અમદાવાદ સિવાયના ગામોમાં ટ્યુબ લાઈટો સળગતી ન હતી. દિલ્લી કે જેને નહેરુ આપણા દેશનું મોઢું કહેતા હતા અને તેની પાછળ અઢળક પૈસા ખર્ચાતા હતા અને ખર્ચાય છે અને ખવાય છે જેને લીધે આજની તારીખમાં પણ ત્યાં ઈન્વર્ટરોનો ધંધો પુસ્કળ ફુલ્યો ફાલ્યો છે. ઈન્વર્ટરોનો ધંધો ત્યાં જ ફુલે ફાલે જ્યાં વિજળી અનિયમિત હોય. એટલે કે વારંવાર બંધ થઈ જતી હોય. આવી દિલ્લી કે જે દેશનું મુખારવિન્દ છે તેના કરતાં પણ આપણું ગુજરાત વિજળી શક્તિની બાબતમાં આગળ છે એટલું જ નહીં ગુજરાત પોતાની વધારાની વિજળી બીજા રાજ્યોને આપે છે.


રસ્તા અને નહેરો
રસ્તા અને નહેરોનોની પણ સારી જોગવાઈ છે. આ વાત તમે પડાણામાં જાઓ અને ત્યાં પૂછો.
અક્ષર જ્ઞાન વધ્યું છે અને ડ્રૉપ આઉટ સાવ જ ઘટી ગયો છે તે તમે રાજપીપળાના દૂર સુદૂરના અંતરિયાળ પ્રદેશમાં જાઓ એટલે ખબર પડે.

નરેન્દ્ર મોદીએ કહ્યુ કે દેશની ૧૦૦ રોજગારીમાં ગુજરાતે ૭૨ રોજગારી આપી છે. આ આંકડાને કોઈએ નકાર્યો નથી.

આ તો આંકડાની વાત થઈ. પણ જો તમે બીજા રાજ્યોમાંથી આવતા માણસોના જથ્થાને લક્ષમાં લો તો ખબર પડે કે તેઓ શા માટે આવે છે?

કાં તો તેઓ ચોરી લુંટફાટ કરવા આવે છે કાં તો નોકરી કરવા આવે છે.
શહેરોમાં જે ડુંગરપુરીયા ઘરકામ માટે મળતા હતા તેમાંના ઘણા હવે ફેક્ટરીઓમાં કે બીજી નોકરીઓમાં લાગી ગયા છે.
રબારીભાઈઓ ડ્રાઈવર થઈ ગયા છે એટલે ચોકીદારો મળતા નથી.
વૉચમેનો પણ મળતા નથી.
હવે રબારણો ઘરકામમાં મોં માગ્યા ભાવ લે છે અને સરકારી નોકરો કરતાં વધુ રજાઓ પાળે છે.
દેશી કારીગરોની તંગી છે અને ભૈયાજીઓ તમારાં કલર પૉલીસના કામો બગાડીને અનુભવ મેળવી તૈયાર થઈ જાય છે.

જો કે ગુજરાતના શહેરોમાં પહેલેથી જ પરરાજ્યના લોકો નોકરી કરવા આવતા હતા.
પણ છેલ્લા દશ વર્ષમાં આ પ્રમાણ એટલું વધી ગયું છે કે જો પરરાજ્યો પોતાનો પૂરતો વિકાસ નહીં કરે તો ગુજરતના શહેરોમાં ગુજરાતીઓ લઘુમતીમાં આવી જશે. હાલ ગામડાઓમાં પણ રાજસ્થાની મજુરોનું પ્રમાણ વધી ગયું છે. ગામડાઓમાં દેશી મજુરો મળતા પણ નથી.
કેટલાક વિદ્વાનો ગુજરાતમાં સ્ત્રી-પુરુષના ઘટતા પ્રમાણની વાત કરે છે. યુપી, બિહાર, રાજસ્થાન, કર્નાટક, કેરાલાથી જેઓ ગુજરાતમાં નોકરી કરવા આવે છે તેઓ શરુઆતમાં છડે છડા એટલે કે પોતાની પત્નીને પ્રોષિત ભર્તૃકા બનાવીને આવે છે.

રાજસ્થાન, યુપી, બિહાર અને ઓરીસ્સાથી વધુ લોકો ગુજરાતમાં આવે છે

એટલે તમે યુપી, બિહાર રાજસ્થાન જતી ટ્રેનોમાં વધારો થતો જોતા હશો, હવે આ લોકો પણ ગણત્રીમાં લેવાય તો ખબર પડે કે ગુજરાતમાં સ્ત્રી-પુરુષ વચ્ચેનું વાસ્તવિક પ્રમાણ શું છે.
નરેન્દ્ર મોદીના વિરોધીઓને પણ વિકાસ તો દેખાય જ છે. પણ જે ગુજરાતમાં ૧૯૭૧થી નહેરુવંશીય કોંગ્રેસની બોલબાલા હતી તેને નરેન્દ્ર મોદી શાસને એવો ઝાટકો માર્યો છે કે તેઓ શુદ્ધબુદ્ધિ ખોઈ બેઠા છે. તેમણે જીભને મુક્ત કરી દીધી છે. તેમણે પોતાની જીભનો મગજ સાથેનો સંબંધ તોડી નાખ્યો છે.


તેઓ રેકર્ડ ચલાવ્યા કરેછે કેઃ
મોદી પૈસાદારોને લહાણી કરે છે,
મોદી પ્રજાના પૈસે ઉત્સવો કરે છે,
મોદી પૈસાનો બગાડ કરેછે,
મોદીના રાજમાં મોદી સિવાય કોઈ સુરક્ષિત નથી,
મોદી વાંદરો છે,
મોદી ઉંદર છે,
મોદી રાક્ષસ છે,
મોદી લોહી પીનારો છે,
મોદી ઢોગી છે,
મોદી જુઠ્ઠો છે,
મોદી હિટલર છે,
મોદી ચંગીઝખાન છે,
મોદી દ્રોહી છે,
મોદી કિન્નખોર છે,
મોદી આપખુદ છે,
મોદીથી બધા ભયભીત છે,
મોદી લબાડ છે વિગેરે વિગેરે.

કોઈ પણ નિમ્ન કક્ષાનો કે ઉચ્ચ કક્ષાનો આદમી મોદી વિરુદ્ધ વિવાદાસ્પદ ઉચ્ચારણ કરે એટલે તેને પ્રસિદ્ધિ મળી જ સમજો. પછી ભલે તે કોઇ પણ એક કક્ષાનો અમલદાર હોય, કોઈ પીડિત સ્ત્રી કે પુરુષ હોય તેને અખબારો પ્રસિદ્ધિ આપવા આતુર રહેવાના જ.

મોદીએ કેન્દ્રની ગુજરાત પ્રત્યેની ગેસની નીતિની ટીકા કરી. નરેન્દ્ર મોદીએ સાથે સાથે નહેરુવીયન કોંગ્રેસી સભ્યે પાર્લામેન્ટમાં કરેલા શશિ થરુરની પ્રેમિકા/પત્ની ની સંપત્તિને લગતા ઉચ્ચારણનું પુનઃઉચ્ચારણ કર્યું. તો બધા આજની તારીખ સુધી મૂળ કોંગ્રેસીના ઉચ્ચારણને અળગું રાખી, મોદીને ગાળો આપે છે. કેન્દ્રની ગુજરાત પ્રત્યેની દ્વેષવૃત્તિની બાબતમાં કશું સ્પષ્ટિકરણ આપતા જ નથી. નહેરુવીયન કોંગ્રેસમાં સેન્સ ઓફ હ્યુમર ન હોય તે સમજી શકાય તેમ છે. પણ પ્રમાણભાન વગરની સત્વહીન બદબોઈ એ કોઈ સારી નીતિ તો ન જ કહેવાય.

મોદી વિષે કપોળ કલ્પિત અફવાઓ પણ ફેલાવાય છે

મોદી વિરુદ્ધ અડવાણી, મોદી વિરુદ્ધ અમિત શાહ, મોદી વિરુદ્ધ સંજય, મોદી વિરુદ્ધ જશવંત, મોદી વિરુદ્ધ સુષ્મા. હાલની લેટેસ્ટ અફવા મોદી વિરુદ્ધ નીતિન ગડકરીની છે. એક ટીવી ચેનલે આ વિષે કહ્યુ કે “હવે અમે તમને આ બાબત વિષે મોદીનો ચહેરો ખુલ્લો પાડીશું. … મોદીએ આ કારસ્તાન રામ જેઠમલાણી મારફત કર્યું છે.”

હવે કારણમાં આ ચેનલ રામ જેઠમલાણી કોણ છે તેના સંતાનો કોણ છે અને શું કરે છે, તેની વિગતો આપે છે. આ વિગતો સાથે મોદીને કશી લેવા દેવા  નથી. તે જ પ્રમાણે નીતિન ગડકરી ના સંતાનો અને તેઓ શું કરે છે તેની વિગતો આપે છે. આની સાથે પણ મોદીને કશો સંબંધ છે. તે વિગતોનું કશું બંધબેસતું નથી. પછી ચેનલ કહે છે કે સંજય જોષી આરએસએસ ના છે. વૈદ્ય પણ આરએસએસ ના છે. સંજય અને નરેન્દ્ર મોદીને બનતું નથી. નરેન્દ્ર મોદીએ જોષીની કરકીર્દી ને ખતમ કરવા માટે સીડી બનાવેલી (એક અફવા). આમાં કશો મેળ બેસતો નથી. નરેન્દ્ર મોદી અને ગડકરીને ન બનતું હોય તેવું કોઈ તથ્ય બહાર પડ્યું નથી. પણ વૈદ્ય આર એસએસ ના છે. સંજય જોષી આરએસએસના છે. જેઠમલાણી મોદીના વખાણ કરે છે. વૈદ્ય ની વાતને ચગાવવા મોદીને લપેટમાં લીધા. વૈદ્યને મોદી ગમે કે ન ગમે તે વૈદ્યની મુનસફ્ફીની વાત છે. પણ ચેનલે જે વિગતો આપી તેને તો કહેવાતી મોદી-ક્રીડાની ધડ માથા વગરની જ લાગે.

મોદી રોયાઃ
અગાઉ એક ચેનલે લગાતાર વીડીયો ક્લીપ અને ટૉપ અને બોટમ ન્યુઝ લાઈનો નીચે પ્રમાણે કમસે કમ ૪૫ મીનીટ સુધી આપેલી.
મોદી ક્યું રોયે?
મોદીકી આંખોમેં આંસુ..
મોદી રો પડે,..
મોદી ક્યોં રો પડે ..
મોદી કે આંખોમેં આંસુ આ ગયે,..
મોદી ક્યોં રોને લગે?
નીતીશ કે બિહારમેં મોદી રોને લગે ..
મોદી બિહારમેં રો પડે …
પત્થરકા જવાબ ઈંટસે દેને વાલે મોદી રો પડે
મોદી ક્યોં રો પડે?
મોદી બિહારમેં ક્યોં ગયે?
મોદીકો બિહારમેં ક્યું રોના પડા?
નીતીશકે બિહારમેં મોદીકો ક્યોં રોના પડા?
મોદી કે આંખમેં ક્યોં આંસુ આ ગયે?
દેખીયે આજ રાત ૯=૩૦.

આની આજ ન્યુઝ લાઈનો બોટમમાં તો લગાતાર ૪૫ મીનીટ સુધી બતાવ્યા કરી તો ખરી જ, પણ વીડીયો ક્લીપ બતાવે ત્યારે ટૉપમાં પણ આજ લાઈનો બતાવે. વીડીયો ક્લીપમાં મોદી કાં તો ચશ્માની નીચે આંખો સાફ કરતા હોય અથવા ભીની આંખે જોતા હોય છે. મોદી ગાડીમાંથી ઉતરતા હોય, મોદી ચાલતા હોય .. વિગેરે વિગેરે.

પછી ૯=૩૦ વાગે ઉપરની બધી ક્લીપો વીડીયો ક્લીપ સાથે રીપીટ થયા કરી. (મોદીનો ફક્ત એક કે એક મીનીટનો પરિચય આપ્યો. આ પરિચય જોકે પ્રત્યક્ષ રીતે બહુ નકારાત્મક ન હતો પણ મોદી આત્મશ્લાઘા કરે છે તેમ તારણ કાઢી શકાય. જોકે આપણે મોદીને એ વાતોનો ઉલ્લેખ કરતા સાંભળ્યા નથી.) અને ટીવી ચેનલે સમય પૂરો કર્યો. એક મીનીટના પરિચયને મોદીના આંસુ સાથે કોઈ સંબંધ ન હતો અને મેળ પણ બેસતો નહતો. ૪૫ મીનીટકે હોજસે બીગડી, એક બુંદ સે ધો નહીં સકતે.

ગુજરાતના શક્તિશાળી નેતાઓ અને ગુજ્જુ વિદ્વાનો
ગુજરાતના શક્તિશાળી નેતાઓ પ્રત્યે નહેરુવંશીય ચાહકોનું વળગણ વિશિષ્ઠ પ્રકારનું અને કદીક નિર્લજ પ્રકારનું વર્તન રહ્યું છે. તેમને ખબર છે કે જો ગુજરાતી નેતા એક વખત ચીટકી જશે તો આપણી દુકાનો બંધ થઈ જશે.

ગુજ્જુ વિદ્વાનો ખુદ, ગુજ્જુનેતાઓની બુરાઈ કરવામાં પાછા પડ્યા નથી. દુઃખ આ વાતનું છે.
દુઃખદ વાત એ છે કે સરદાર પટેલને બાદ કરતાં ગાંધીજીથી શરુ કરી નરેન્દ્ર મોદી સુધીના બધા જ શક્તિશાળી નેતાઓની બુરાઈ કરવામાં ગુજ્જુઓ ખુદ પાછા પડ્યા નથી.

સામાન્ય આરએસએસનો નેતા “અવાચન” અને ગેરસમજણને હિસાબે ગાંધીજીનો વિરોધ કરે છે. તેમજ પ્રમાણભાન ની પ્રજ્ઞાના અભાવના કારણસર તે મોરારજી દેસાઈનો અને નરેન્દ્ર મોદીનો વિરોધ કરે છે. જેઓ પોતાને પ્રજ્ઞાવાન અને વિશ્લેષક માને છે તેવા મુર્ધન્યોએ છેલ્લા બે નેતાઓની બુરાઈ અને મજાક કરવામાં કચાશ રાખી નથી. ગુજ્જુ અખબારી મૂર્ધન્યો તો આદુ ખાઈને મોદીની પાછળ પડ્યા છે.

આપણે જોઇએ કે કયા કયા ગુજ્જુએ ગુજરાતના સક્ષમ નેતાના ટાંટીયા ખેંચીને હેઠા પાડવાની પ્રયત્નો કરેલ.

જીવરાજ મહેતાનું ગ્રુપઃ
મોરારજી દેસાઈના ટાંટીયા ખેંચવામાં ગુજરાતમાંના નહેરુના ટેકેદારોએ મોટો ભાગ ભજવેલ. જેમાં જીવરાજ મહેતાનું ગ્રુપ આગળ પડતું હતું.

૧૯૬૯માં જ્યારે કોંગ્રેસનું વિભાજન થયું ત્યારે આજ ગ્રુપના નેતાઓ ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસમાં કુદ્યા હતા.

૧૯૬૯માં પ્રજા સમાજવાદી પાર્ટી (પીએસપી)

પીએસપી ગ્રુપમાંથી છબીલદાસ મહેતા અને અમુક નેતાઓએ પાટલી બદલી અને ઇંદીરા કોંગ્રેસમાં કુદ્યા.

૧૯૭૦માં ઈંદીરા ગાંધીના જ્વલંત વિજય પછી પીએસપી ગ્રુપના બાકીના બધા જ નેતાઓ ઇંદીરા કોંગ્રેસમાં કુદી પડ્યા હતા.


હિતેન્દ્ર દેસાઈએ હજુ મોરારજીનો એટલે કે કોંગ્રેસ (સંસ્થા)નો સાથ છોડ્યો ન હતો.


૧૯૬૯માં કોંગ્રેસના વિભાજન પછી થોડા સમયમાં અમદાવાદમાં હિન્દુ-મુસ્લિમ હુલ્લડ થયેલ. તે હુલ્લડ કેવી રીતે થયું એ એક સંશોધનનો વિષય છે. સ્વતંત્રપક્ષ,  હિતેન્દ્ર દેસાઈની સરકાર બચાવવા તત્પર હતો. જોકે ભાઈકાકા ગુજરી ગયા હતા એટલે સ્વતંત્ર પાર્ટીમાં પણ ભંગાણ પડી ગયું હતું.


મોટાભાગના નેતાઓ ખાઉધરા ઉંદર

૧૯૭૦માં ઈન્દીરાને લોકસભામાં બહુમતિ મળી એટલે મોટાભાગના નેતાઓ ખાઉધરા ઉંદરની જેમ ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસમાં દોડી ગયા હતા. ૧૯૭૨ની ગુજરાત વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસે ૧૬૨ માંથી ૧૪૦ સીટો નો ભવ્ય વિજય મેળવ્યો અને ગુજરાતની પડતી શરુ થઈ.

કોમી રખમાણો થયા. નયી ઈન્દીરાની રોશનીમાં દેશના અને ગુજરાતના ઘણા જ મુર્ધન્યોએ પોતાના મોઢાં કાળા કરેલા.

સૌનો ભ્રમ ભાંગ્યો. નવનિર્માણ થયું. પણ તે દરમ્યાન ઈન્દીરા ગાંધીએ સવર્ણ અને અસવર્ણ વચ્ચે રાજકીય દ્વેષ ઉભો કરી દીધેલો. એટલે ઘણા હકારાત્મક ગુણો જનતા મોરચામાં હોવા છતાં તે ઈન્દીરાઇ કોંગ્રેસને ૧૯૭૫માં કારમી હાર ન આપી શક્યો. ફક્ત પાતળી હાર આપી.

૧૯૭૫ માં ઈન્દીરા ગાંધીએ કટોકટી લાદી. ૧૯૭૬માં જનતા મોરચાની બાબુભાઈ જશભાઈ પટેલની સરકારને ઈન્દીરા ગાંધીએ પક્ષપલ્ટુઓ દ્વારા ઉથલાવી.

૧૯૭૭માં વળી જનતા મોરચાની સરકાર પાછી આવી જે ૧૯૮૦માં ફરીથી તૂટી પડી.

ગુજરાતમાં જ ગુજરાતીઓની કિમત ન રહીઃ

આ સીલસીલો ૧૯૯૫ સુધી તો ચાલ્યો જ ચાલ્યો. કેશુભાઈના પગ ખેંચનારા ગુજરાતીઓ પણ જન્મ્યા જ હતા. શંકરસિંહે તેમને પછાડ્યા અને તેઓ પણ પછડાયા. કેશુભાઈને જનતાએ ફરીથી જીતાડ્યા હતા.

કેશુભાઈ વહીવટમાં નિસ્ફળ
કેશુભાઈ વહીવટીમાં નિસ્ફળ ગયેલ હતા ખાસ કરીને ભૂકંપના રાહત કાર્યોમાં અરાજકતા અને ખાઉકડગીરી હદબહારની વધી ગઈ હતી. ભૂકંપ પીડીતોને મળેલી વસ્તુઓ ખૂલ્લેઆમ વેચાતી હતી. ભૂકંપ પહેલાં પણ ચૂંટણીમાં બીજેપીનો પરાજય થવા માંડ્યો હતો.

અમદાવાદ જેવું અમદાવાદ પણ બીજેપીએ ગુમાવ્યું હતું.

કેશુભાઈ ને અખબાર તંત્રે મજાકનું પાત્ર બનાવી દીધા હતા. ૨૦૦૨ની વિધાનસભાની ચૂટાણીમાં બીજેપીનો પરાજય નિશ્ચિત હતો.

જો કે ગુજરાતમાં જે આફતો આવી અને જે થયું એવું બીજા રાજ્યોમાં થાય એ તો સામાન્ય વાત જ ગણાય છે. પણ આ તો ગુજરાતમાં થયું અને વળી બીજેપીના રાજમાં થયું એટલે તેની ટીકા તો પેટ ભરાઈ જાય એટલી નહીં પણ પેટ ફાટી જાય એટલી બધી ટીકાઓ થવી જ જોઇ એવું નહેરુવંશી પાર્ટીના નેતાઓ અને અ-ગુજ્જુ સમાચાર માધ્યમો માને છે.

આ લોલં લોલમાં ગુજ્જુ મૂર્ધન્યો પણ લાબું વિચાર્યા વગર કૂદી પડે છે.

ઈશ્વરની બુદ્ધિને સુઝ્યું અને તેમણે બીજેપી મોવડી મંડળને સદ્‌બુદ્ધિ આપી કે જેથી મુખ્ય મંત્રી બદલાયા અને નરેન્દ્ર મોદી રખાયા. નરેન્દ્ર મોદીએ ખાઉકડ અમલદારોને સસ્પેન્ડ કર્યા અને સારો વહીવટ ચલાવ્યો.


યોગાનુયોગ એક વાર નરેન્દ્ર મોદીથી બોલાઇ ગયું કે બીજેપીના રાજકાળમાં ગુજરાતમાં કોમી દંગાઓ બંધ થઈ ગયા છે.


આ વાતથી નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓના પેટમાં તેલ રેડાયું હશે. અને ૨૦૦૨માં ગોધરા સ્ટેશને ડબ્બો સળગ્યો. આ કાવતરામાં સામેલ સ્થાનિક કોંગી નેતા પાકિસ્તાન ભાગી ગયા છે.  વળી એક કોંગી નેતાથી બોલી પણ જવાયું કે મોદીએ  “બીજેપીના રાજકાળ માં ગુજરાતમાં કોમી દંગાઓ બંધ થઈ ગયા છે” એવું કહીને કેમ મુસ્લિમોને ઉશ્કેર્યા?

ટૂંકમાં ગુજરાતી નેતાઓને કોઈપણ રીતે વાંકમાં લેવા એ ગુજ્જુ કોંગ્રેસીઓના સંસ્કાર છે.

અખબારી મૂર્ધન્યો પણ ક્યાં પાછળ રહી ગયા છે?

જ્ઞાતિવાદી સમીકરણો બનાવીને, તેને ઉછાળીને તેને લગાતાર પ્રસિદ્ધિઓ આપીને વાગોળીને આ અખબારી મૂર્ધન્યોએ ગુજરાતમાં બીજા રાજ્યો જેવો જ્ઞાતિવાદ ઉભો કરવાની અથાગ કોશિસ કરી છે. જાણે કે ગુજરાતનો નબળો જ્ઞાતિવાદ તેમને કણાની જેમ ખૂંચતો ન હોય?


“પટેલોએ ઘણું સહન કર્યું… હવે સહન કરી શકાય તેમ નથી. હવે અમે પાછા પડીશું નહીં….”

“નરેન્દ્ર મોદીના રાજમાં હવે બ્રાહ્મણ વાણીયા કેબીનેટ પ્રધાન બનશે નહીં..”,

“સરકારી નોકરો હવે મોદીશાહી થી તંગ આવી ગયા છે.. તેઓ મોદીને પોતાનું બળ બતાવી દેશે..”,

“માલધારીઓ હવે અન્યાય સહન કરશે નહીં..”

“નરેન્દ્ર મોદીએ બ્રહ્મતેજ જોયું નથી..”

હા જી …  આ બધી જ્ઞાતિઓ જ છે. જ્ઞાતિવાદને ઉત્તેજન આપવું એટલે દેશને વધુને વધુને ખાડે નાખવો એ જ અર્થ થાય. અખબારોએ તો ખાસ સમજવું જોઇએ. સૌએ એક માણસ તરીકે કાયદાનું પાલન કરવાનું છે. જો કાયદો અન્યાય કારી હોય તો તે કેવો હોવો જોઇએ તેની વાત કરો. પણ એક જ્ઞાતિ તરીકે ભેદભાવ ઉભો ન કરો.


રાજસ્થાનમાંના જ્ઞાતિવાદી દંગાઓ

રાજસ્થાન માં ગઈ ચૂંટણીમાં જ્ઞાતિવાદી દંગાઓ અને પ્રદર્શનો થયા હતા. આ ગુજ્જર, નીનામા, બકેરવાલ વિગેરેના જાતિવાદી આંદોલનો ચલાવીને નહેરુવીયન કોંગ્રેસે રાજસ્થાન કબજે કરેલ.

તેવીજ રીતે ગઈ લોકસભાની ચૂંટણીમાં કેશુભાઈએ જ્ઞાતિવાદી સુર ચલાવી બીજેપીને સૌરાષ્ટ્ર અને કચ્છમાં મોટો ઘાટો કરેલ.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસ અને તેના જેવી સંસ્કૃતિવાળા સમજે છે કે નરેન્દ્ર મોદીની આગેકૂચ રોકવી હોય અને તેના મતોને વિખેરી નાખીને પોતે લાભ લેવો હોય તો જ્ઞાતિ, ધર્મ અને પ્રદેશવાદ ઉભો કરવો જ પડશે.

એક બાજુ મોદીના વિકાસને નકારો અને બીજીબાજુ જ્ઞાતિ, ધર્મ અને પ્રદેશવાદના આધાર ઉપર જનતાને બહેકાવો.

તમે તાજેતરના અખબારો ઉપર નજર કરશો તો એક વાત ઉડીને આંખે વળગશે કે એક અગ્રગણ્ય અખબાર દિવ્યભાસ્કર જ્ઞાતિવાદ ના આધારે મત પડવાના હોય તે રીતે ઉમેદવારોના ભાવીનું વિશ્લેષણ રોજ રોજ આપ્યા કરે છે.


સફેદ જુઠ

આમ તો અખબારો દાવો કરે છે કે અમે પેઈડ સમાચારો છાપતા નથી.

પેઈડ સમાચારો એટલે કે પૈસા લઈને સમાચારો છાપવા. અને તે માટે એક જાહેરાત પણ લખે છે કે જો કોઈ પૈસા લઈને સમાચાર છાપી આપવાની વાત કરતો હોય તો ફલાણા ફલાણા નંબર ઉપર ફોન કરવો. પણ આતો કહેતા ભી દિવાના અને સુનતા ભી દિવાના જેવી વાત છે. તમે સમાચારની હેડલાઈન જુઓ. તમને સમાચારની હેડલાઈન ઉપરથી અને તેમાં ગોઠવેલા વાક્ય પ્રયોગ ઉપરથી જ ખ્યાલ આવી જશે કે પૈસા કોણે આપ્યા હશે, કોણે લીધા હશે અને કયા લેવલ ઉપર પૈસાની લેવડ દેવડ થઈ હશે.


થોડી અખબારી હેડ લાઈનોઃ

“આ વખતની ગુજરાતની ચૂંટણી લાયકાત અને લોકપ્રિયતાની વચ્ચેની છે.”
કોની લાયકાત?
કોની લોકપ્રિયતા?
શું જે લાયકાત વાળો છે તે લોકપ્રિય નથી?
શું જે લોકપ્રિય છે તે લાયકાત વાળો નથી?
સમાચાર પત્રમાં આ વિષે કશો ફોડ પાડવામાં આવશે નહીં. મોદીને જો લાયકાત વાળો સમજો તો તે લોકપ્રિય નથી એમ સમજવું પડશે તેવો સંદેશ છે. અથવા જો તે લોકપ્રિય છે તો તે લાયકાત વગરનો છે તેવો સંદેશ છે.

“સોણીયા ગાંધીએ બીજેપીને સાણસે ભીડાવ્યું”

“સાણસે ભીડાવ્યું” એ શબ્દ પ્રયોગ સોનીયા ગાંધીની ચાપલુસી જેવો જ લાગે છે. કારણ કે સાણસે ભીડાવવું એટલે “છટકી ન શકાય તેવો મોતનો સકંજો” એવો જ થાય છે. પણ તમે જો સોનીયા ગાંધીના ઉચ્ચારણોની વિગતમાં જશો તો સોનીયા ગાંધીએ પોતાનું  “મોઢું ખાલી કરવા” સિવાય કશું નથી”.

તેનાથી ઉલ્ટુ નરેન્દ્ર મોદી જે જવાબ આપે છે તે માહિતિપ્રદ છે.

કેન્દ્ર સરકાર ગુજરાતમાંથી ટોલ ટેક્ષ ઉઘરાવે છે પણ ગુજરાતના રસ્તાઓના વિકાસ માટે કશું પણ આપતી નથી. કેન્દ્ર કહે છે કે ગુજરાતમાં રસ્તાઓ વિકસિત છે. જ્યારે હેલીકોપ્ટરમાં બેસીને રસ્તા જોનારી સોનીયા ગાંધી કહે છે કે ગુજરાતના રસ્તાઓ ની હાલત સારી નથી. નરેન્દ્ર મોદી આવો જવાબ આપે છે. આ જવાબ એવો છે કે સોનીયા ગાંધી જ સાણસામાં આવે છે. પણ જે સમાચાર પત્ર પોતાને “અન પેઈડ” સમાચારો છાપનારું જણાવે છે તે નરેન્દ્ર મોદીનો આ સોનીયા ગાંધીને સાણસામાં લેતો જવાબ છાપતું જ નથી. એટલે કાંતો આ સમાચાર પત્ર બેવકુફ છે અથવા તો ઠગ છે. આ સિવાય ત્રીજો કોઈ વિકલ્પ નથી.

સમાચાર પત્રો, સોનીયા ગાંધીના ઉચ્ચારણોને એટલેકે નહેરુવીયન કોંગી નેતાઓના ઉચ્ચારણોને ગ્લોરીફાય કરે છે. “અહો રુપં અહો ધ્વનિ” ના શિયાળની જેમ સમાચાર પત્રો, મુખ્ય પાનાઓ ઉપર મુખ્ય જગ્યાઓ ઉપર મોટા અક્ષરો સાથે સોનીયાને ચમકાવવાની પ્રણાલી પાડે છે.

સોનીયા ગાંધી ભલે કોઈ જવાબદારી વાળો પ્રજાકીય હોદ્દો ન ધરાવતા હોય, અને નરેન્દ્ર મોદી ભલે ગુજરાતના મુખ્ય પ્રધાન હોય, પણ તે બીજેપીના છે, ગુજરાતી છે અને વળી નહેરુવીયન કોંગ્રેસની સામે પડેલા છે એટલે તેમણે આપેલા જવાબો ન છાપો તો પણ ચાલે. જો કદાચ આત્મા નો ડંખ વધુ જોર કરતો હોય તો નરેન્દ્ર મોદીની વાતને ક્યાંક નાની કટારમાં અર્ધી પડધી નાના અક્ષરોમાં છાપો.

આમ તો આ સમચાર પત્રો, નરેન્દ્ર મોદીના વિજયને સાવ નકારી કાઢતા નથી. તો એનો અર્થ એવો થયો કે તેઓ એટલું તો સમજે જ છે કે બીજેપીને ઠીક ઠીક બેઠકો મળવાની તો છે જ. તો પછી તેઓ જનતાની વાસ્તવિક લાગણીઓને પ્રતિબિંબિત કરવામાં કેમ ઉણા ઉતરે છે?
અરે ભાઈ, આ ગુજરાતી ભાઈ, નરેન્દ્ર ભાઈ ને તો ઉગતો જ ડામી દો. તે આપણી દુકાન બંધ કરી દેશે. આપણે તો નહેરુવીયન કોંગ્રેસ જ સારી. લુંટો અને લુંટવા દો. ગુજ્જુ નેતાઓને તો ઉગતા જ દાબી દો. દિલ્લીકી સરકારકે સામને સર ઉઠાકે, ઉંચી આવાજસે બોલતા હૈ? તો ઉસકો હર હાલતમેં ખતમ કરો.

કોંગી નીતિઃ અભિમન્યુ રુપી આ ગુજરાતીને (નરેન્દ્ર ને) એકલો પાડી દો અને ખતમ કરો.

આપણે સૌ ગુજરાતીઓ (ગુજરાતીઓ એટલે સૌ કોઈ જેઓ ગુજરાતને અને દેશને ચાહે છે) એક થઈ નવા અભિમન્યુ, નવા દયાનંદ, નવા વિવેકાનંદ, નવા સરદાર અને નવા મહાત્મા ગાંધીરુપ આપણા સ્વપ્નના ગુજરાતના મુખ્ય મંત્રીને રાક્ષસોથી બચાવીએ.

ગુજરાતીઓની ઓળખઃ

૧૯૪૭ અને પછી વિદેશમાં;-  ઓહ તમે ગાંધીના ઈન્ડીયામાંથી આવો છો?
૧૯૪૭ અને પછી દેશમાં;- ઓહ તમે ગાંધીના ગુજરાતમાં થી આવો છો?
૧૯૭૩ અને પછી દેશમાં;- ઓહ તમે મોરારજી દેસાઈના ગુજરાતમાંથી આવો છો?

૨૦૦૫ અને પછી દેશ અને વિદેશમાં;- ઓહ તમે નરેન્દ્ર મોદીના ગુજરાતમાં થી આવો છો? આવો આવો… કેમ છો? 


શિરીષ મોહનલાલ દવે



C = Corrupt to the Core
O = Organized Criminal Gang
N= Not Hindu
G= Gobbelsian Liers
R= Rogues
E= Ersatz (artificial)
S= Slaves of dynasty
S= Scoundrels

In Your Hands Lies future of Bharat- Vote Today, Vote Wisely, Vote BJP

In Your Hands Lies future of Bharat- Vote Today, Vote Wisely, Vote BJP

Today Gujarat goes to poll. This is a momentous day.

It is not the question of whether BJP will win or not

It is not the question of whether BJP will get more seats than in 2007 or not,

It is not the question of whether Narendra Modi will be reelected as Gujarat Chief Minister or not

It is not the question of whether a strong showing in this election will propel Narendra Modi towards candidacy for the position of Bharat’s Prime Minister or not

All of the above questions are important but not as important as the question,

Will this election determine if our nation would get rid of Congress culture once and for all or not?

2300 years back, Pandit Vishnugupta took a vow not to tie his “shikha” until he had uprooted the Nand Dynasty from the soil of the kingdom of Magadha. He achieved this objective and established Maurya Empire, making Chandragupta Maurya its king. We know this Vishnugupta as Chanakya.

Today, you, the Gujarat voters have the historic opportunity to be the Chanakya. You can  hasten throwing of Congress culture lock, stock and barrel in to Hindi Mahasagar a la Chanakya style.

  • To achieve real freedom for Bharat,
  • to end minority appeasement,
  • to end mollycoddling of terrorists,
  • to end rampant Christian conversion,
  • to end losing the Northeast, Kashmir, West Bengal, Kerala and Tamilnadu
  • to end selling off Bharat to Western Imperialism,
  • to end strikes at the roots of Hindu ethos and culture,
  • to end uncontrolled loot to the tune of trillions of rupees of national exchequer,
  • to end division of Bharat by use of caste and religion,
  • to shake off  the death grip of  Nehru-Gandhi dynasty on the body politics of Bharatmata,

You the voters of Gujarat have to start a hurricane to wipe off Congress from its roots in Gujarat.

Let that turn into a tidal wave of Tsunami by 2014 that will destroy Congress from across the land of Bharat

So would the Congress be uprooted and destroyed from Gujarat in 2012 election, in turn leading to its banishment at national level in 2014?

Now, that is the question that this election poses and also offers an opportunity to act.

Do not fail Bharatmata today and on December 17. In your hands lies the future of Bharat. Vote anti-Congress, Vote for Narendrabhai’s BJP.

Forward this to your friends; if needed, translate into Gujarati.

Thank you and Jay Hind

Gaurang G. Vaishnav

Edison, NJ, USA

Hildaraja's Blog

about my reactions and responses to men and affairs



Just Me With . . .

a blog without a niche


- મારી કલમ ના પગલા

World Hindu Economic Forum

Making Society Prosperous

Suchetausa's Blog

Just another weblog

Guruprasad's Portal

Inspirational, Insightful, Informative..

અંતરની અનુભૂતિનો અક્ષર ધ્વનિ..

Ramani's blog

Health Mantras Hinduism Research Global Hinduism History Science Vedic Tamil Texts

Jayshree Merchant

Gujarati Writer & Poet


તૂટી-ફૂટી ગયેલા વિચારો પર કલમ થી માર્યું એક થીગડું.....

Swami Vivekananda

Let noble thoughts come to us from all sides, news too..


The Saint Thomas In India History Hoax


Take a 2ndlook | Different Picture, Different Story


तक्षशिला से मगध तक यात्रा एक संकल्प की . . .

Vicharak1's Weblog

My thoughts and useful articles from media

%d bloggers like this: