Blog Archives

The Anti-Modi Christian Agenda

The Anti-Modi Christian Agenda.

 

An absolute Must read.

Orphanage founder gets death sentence in girls’ gangrape, murder case – Now You are Talking

I am glad that the court awarded death penalty to this lowlife. Hope, all his appeals will be denied and he will hang at the gallows soon.

http://www.indianexpress.com/news/orphanage-founder-gets-death-sentence-in-girls-gangrape-murder-case/1091452/0ophanage,

   |
Print
PTI : Mumbai, Thu Mar 21 2013, 18:43 hrs
Gangrape issue

Observing that the convict “was a menace to the society,” a local court today awarded death sentence to the founder of an orphanage for murder of an inmate and gangrape of five mentally-challenged girls, including three minors.

One of the victims, suffering from tuberculosis, died after she was gang raped. Hence, prime accused and director of orphanage – Ramchandra Karanjule (54) – faced additional murder charge and was convicted on this count.

“He was menace to the society and life imprisonment will be highly inadequate in this case. The convict had no right to live in the society for the heinous crime he had committed,” said sessions judge P V Ganediwalla while awarding capital punishment to Karanjule.

“Every day crimes against women are being committed. It is increasing day-by-day. The law changes as per the needs of the society. It is the need of the hour to create deterrent effect by imposing the highest punishment, otherwise judicial conscience will be taken for granted,” the judge observed.

Karanjule and five others were convicted yesterday and today the court gave judgement on the quantum of punishment.

The offence was committed at the orphanage, located in Kalamboli area in Navi Mumbai and run by a private organisation, Kalyani Mahila Bal Seva Sanstha.

Of the three victims who testified in the court, one girl was mentally-challenged, while two girls were deaf and mute, who identified the main accused using signs.

Besides, awarding death sentence to Karanjule, the court sentenced to life imprisonment Khandu Kasbe, who runs a similar home in Shirdi, and Prakash Khadke, a teacher in the orphanage.

Also, orphanage superintendent Sonali Badade and caretaker Parvati Mavle were sentenced to 10 years’ imprisonment.

Another convict Nanabhau Karanjule, convicted for molestation, was sentenced to two-year imprisonment.

Judge Ganediwalla said that Ramchandra, in the name of running a very noble institution for the cause of mentally challenged girls, created a ‘demi god’ sort of impression in the minds of the prospective donors which ensured free and continuous flow of donations to the orphanage in all forms.

“He not only exploited the vulnerable, defenceless physically disabled girls but also exploited the emotions of the donors,” said the court.

The prosecution’s case was that 19 victims were gang raped by three accused, while the rest were tried for other offences against juveniles.

Statements of 19 victims were recorded by a magistrate and of them, three had come before the court to testify against the accused.

Ramchandra, while holding quasi parental position, has in fact breached the trust and fiduciary relationship with the inmates of the home to satisfy his insatiable lust, it said.

The court also observed that the girls were not allowed to move around. These 19 girls were dumped in a shop-like enclosure of 250 sq ft which had no doors but rolling shutter. The girls were literally stuffed in the small room with no space to move around.

“The scars of injuries on their bodies speak for itself,” the court observed.

Two untrained unqualified staff were kept to look after the girls. One of them was an illiterate old lady and other was a young girl who had an illicit relation with Ramchandra.

“The only objective behind running the orphanage was to satisfy the lust and to earn money. Ramchandra not only exploited the girls for years together but also allowed his friends to exploit the girls,” the judge said.

The court also observed that the proceedings are unique and have shown the vulnerability of the orphans, especially the mentally and physically disabled girls and need for their protection.

While observing the quantum of sentence, the judge cited the Dhananjoy Chatterjee case and said that it was well settled that the death penalty should be inflicted on rarest of the rare case.

“The cumulative effect of all the circumstances which came on record shows that the present case is the rarest of the rare in its kind,” observed the judge.

Praising the Child Welfare Committee the judge observed “but for the exhausting inspection and timely action the whole episode would not have seen the light of the day.”

An Appeal to my countrymen(in English) A moving article in Gujarati on Delhi Gang rape

My countrymen and Women:

The gang rape in Delhi has shaken all of us to the core. But what next? Some demonstrations, some angry articles, endless discussions in media and in public places and then back to where we were?

It does not have to be that way. A will to change status quo can turn this tragedy into an opportunity to fundamentally alter our collective behavior  and force a rethinking on how we tackle such horrendous crimes.  See this excerpt from an article in New York Times (in relation to the Newton massacre of elementary school children and teachers) on how drunken driving laws were changed by leadership of one bereaved mother.

My friends in Bharat, do not forget the rape of this innocent woman. Do not let your passions get cold. Make it your mission to root out this scourge from Delhi and other cities of Bharat. This is a challenge to all the people who call themselves decent human beings and who take pride in their culture (be it Hindu, Muslim, Christian or anyone else). Resolve to see that the culprits are dealt with severely and then put  a light under the seat of our politicians and police, so that the laws are changed and police do their job. We have seen too many action films where hero demolishes the corrupt and the criminal. Now time has come for us to be the real world hero and each one of us can be that. Let us save our sisters, mothers and wives from magnetite similar fate.

Gauarang G.. Vaishnav

 

http://www.nytimes.com/2012/12/18/opinion/nocera-lets-get-madd-about-guns.html?hp&_r=1&

OP-ED COLUMNIST

Let’s Get M.A.D.D. About Guns

By JOE NOCERA

Published: December 17, 2012

“On May 3, 1980, a 13-year-old girl named Cari Lightner was killed by a drunken driver. A terrible alcoholic, the man had three prior drunken driving convictions. He had just come from a bar, on the back end of a three-day binge.

Fred R. Conrad/The New York Times

Joe Nocera

Opinion Twitter Logo.

Connect With Us on Twitter

For Op-Ed, follow@nytopinion and to hear from the editorial page editor, Andrew Rosenthal, follow@andyrNYT.

Readers’ Comments

Readers shared their thoughts on this article.

Within weeks, Cari’s mom, Candy Lightner, co-founded M.A.D.D., or Mothers Against Drunk Driving. All over the country, mothers fed up with the unwillingness of politicians to do anything about drunken driving flocked to the organization. Within a few years, M.A.D.D. had persuaded President Ronald Reagan to support a national drinking age of 21, and it had pushed through state laws toughening the penalties for driving while intoxicated. Perhaps most important, M.A.D.D. turned a dangerous behavior that had long been socially acceptable into a taboo….”

 

Courtesy: http://www.sandesh.com

 

દેશની દીકરીઓ ક્યાં સુધી હેવાનોનો શિકાર બનશે ? (ચીની કમ)

Dec 19, 2012 Supplements > Columnist
Bookmark The Article
દિલ્હીમાં ૨૦૧૨ના વર્ષમાં ૬૩૫ બળાત્કાર ૯૪ ટકા બળાત્કાર પરિચિતો દ્વારા જ થયા

સુપ્રસિદ્ધ મરાઠી લેખિકા મુક્તા મનોહર લિખિત અને કિશોર ગૌડ અનુવાદિત એક પુસ્તક છે : ‘નગ્ન સત્ય.’ આ પુસ્તક છે દેશમાં રોજેરોજ બનતી બળાત્કારની ઘટનાઓ વિશે. તેના પહેલા જ પ્રકરણમાં ઉલ્લેખ છે કે રોજેરોજ અખબારોમાં આવતી બળાત્કારની ઘટનાઓ લોકોને અસ્વસ્થ કરી દે છે. દા.ત. (૧) શિક્ષકે વિદ્યાર્થિની પર બળાત્કાર કર્યો (૨) લગ્નની લાલચ બતાવીને એક વિદ્યાર્થીએ એક ઈરાની છોકરી પર બળાત્કાર કર્યો (૩) પિતાના અવસાન બાદ એકલી પડી ગયેલી બાળકી પર પિતાના મિત્રોએ જ બળાત્કાર કર્યો (૪) ઇંગ્લેન્ડમાં પિતાએ જ પુત્રી પર વારંવાર બળાત્કાર કર્યો અને પુત્રીને ભોંયરામાં ગોંધી રાખી. એ સંબંધથી એને બાળકો પણ થયાં (૫) મરીન ડ્રાઈવ પર મિત્ર સાથે ફરવા ગયેલી યુવતી પર પોલીસ ચોકીમાં જ બળાત્કાર (૬) બંગલુરુમાં આઈ.ટી. એન્જિનિયર તરીકે કામ કરતી યુવતીને ટેક્સી ડ્રાઈવર ભગાડી ગયો અને પહેલાં બળાત્કાર કર્યો તે પછી તેની હત્યા કરી નાખી (૭) આસામમાં મનોરમા દેવી પર લશ્કરના જવાનોએ બળાત્કાર કર્યો.

દેશ શર્મસાર

સમાજના નગ્ન સત્ય જેવા દિલ્હીની તાજેતરની બળાત્કારની ઘટનાએ આખા દેશને શર્મસાર કરી દીધો છે. દક્ષિણ દિલ્હીના વસંતવિહાર વિસ્તારમાં રવિવારની રાતે દોડતી એક બસમાં પેરા મેડિકલની વિદ્યાર્થિની સાથે તેના જ મિત્રની હાજરીમાં તેના પર સામૂહિક બળાત્કાર થયો. તેને લોહીલુહાણ કરી દઈ વિદ્યાર્થિનીને અને તેના મિત્રને સખત રીતે ઘાયલ કરી નિર્વસ્ત્ર હાલતમાં બસની બહાર ફેંકી દેવાઈ. આ ઘટના વખતે બસમાં ૭ જણ મોજૂદ હતા. આ સાતેય વ્યક્તિઓએ વિદ્યાર્થિની પર વારાફરતી બળાત્કાર કર્યો. પ્રાઈવેટ બસના ગ્લાસ બ્લેક હતા. અંદરથી પરદા પણ લગાવેલા હતા. આ ઘટનાએ દિલ્હીની પહેચાન બદલી નાખી છે. વર્ષોથી ‘દિલવાલોં કી નગરી’ તરીકે ઓળખાતું દિલ્હી હવે ગુનેગારોનું કેપિટલ બની રહ્યું છે. રાતના આઠ વાગ્યા પછી યુવતીઓ બહાર નીકળતાં ફફડી રહી છે. દેશની વિવિધ કોર્ટોમાં ૨૪ હજારથી વધુ બળાત્કારના કેસ પેન્ડિંગ છે. કેટલાક તો ૧૦ વર્ષ કરતાં જૂના છે.

૬૩૫ બળાત્કાર

દિલ્હીની આ પહેલી ઘટના નથી. ૨૦૧૧માં એકમાત્ર દિલ્હીમાં જ ૫૭૨ જેટલા બળાત્કારના કિસ્સા નોંધાયા હતા. ૨૦૧૨માં તા. ૧૭ ડિસેમ્બર સુધીમાં ૬૩૫ જેટલી બળાત્કારની ઘટનાઓ ઘટી છે. એકમાત્ર ચાલુ ડિસેમ્બર મહિનાની જ વાત કરીએ તો એક મહિનામાં દિલ્હીમાં બળાત્કારની આઠ ફરિયાદો નોંધાઈ છે. તે અગાઉ જે ખતરનાક ઘટનાઓ ઘટી (૧) તા. ૧૧ ઓગસ્ટ, ૨૦૧૨ના રોજ દિલ્હી સ્થિત યુવતી પર વલ્લભપુરા ફ્લાયઓવર પર આઠ જણે એક કારમાં સામૂહિક બળાત્કાર કર્યો. (૨) તા. ૧૦ ફેબ્રુઆરી, ૨૦૧૨ના રોજ કાન્જવાલા વિસ્તારમાંથી ૧૭ વર્ષની એક બાળાનું અપહરણ કરી કારમાં જ બે યુવાનોએ બળાત્કાર કર્યો. (૩) તા. ૧૮ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૨ના રોજ મણિપુરની ૨૦ વર્ષની યુવતી પર દિલ્હીના દ્વારકા વિસ્તારમાં કારમાં લિફ્ટ આપનાર વ્યક્તિએ બળાત્કાર કર્યો. (૪) તા. ૨૭ જૂન, ૨૦૧૧ના રોજ ઉત્તર દિલ્હીમાં એક સગીરા પર ત્રણ છોકરાઓએ બળાત્કાર કર્યો. (૫) તા. ૨૪ નવેમ્બર, ૨૦૧૦માં ૩૦ વર્ષની મહિલા પર ચાર પીધેલા માણસોએ તેનું અપહરણ કરી ટાટા ૪૦૭ ટેમ્પોમાં ધૌળાકુવા પાસે બળાત્કાર કર્યો.

આ તો થોડાં ઉદાહરણો જ છે. એક ક્લાસિક ઉદાહરણ દેશની કાનૂન વ્યવસ્થામાં રહેલી ક્ષતિનું છે. તા. ૫ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૯ના રોજ દિલ્હીના નોઈડા વિસ્તારમાં ૨૪ વર્ષની એમબીએની વિદ્યાર્થિની ધી ગ્રેટ ઇન્ડિયા પ્લેસ મોલમાંથી શોપિંગ કરીને ઘરે જઈ રહી હતી ત્યારે રસ્તામાં જ ક્રિકેટ રમીને ઘરે જઈ રહેલા કેટલાક યુવાનોએ તેને કારમાં ખેંચી લીધી અને ૧૨ જણે વારાફરતી તેની પર બળાત્કાર કર્યો. બધા જ આરોપીઓ બીજા દિવસે પકડાઈ ગયા અને થોડા દિવસ બાદ બધા જ આરોપીઓ જામીન પર છૂટી ગયા. હવે બળાત્કારનો કેસ પાછો ખેંચી લેવા બળાત્કારનો ભોગ બનેલી યુવતીના પરિવારને ધમકીઓ મળી રહી છે.

લોકોએ તમાશો જોયો

સૌથી વિચિત્ર વાત એ છે કે, બળાત્કારની ઘટનાઓ અંગે માત્ર પોલીસ કે પ્રશાસન જ નહીં, પરંતુ સમાજ પણ અસંવેદનશીલ વર્તાવ કરે છે. દિલ્હીની બસમાં રવિવારની રાત્રે જે યુવતી પર સાત વ્યક્તિઓએ બળાત્કાર કર્યો હતો તે યુવતીને તેના મિત્ર સાથે લોહીલુહાણ હાલતમાં રસ્તા પર ફેંકી દેવાયા હતા. યુવતી નિર્વસ્ત્ર હતી. એ રાત્રે દિલ્હી કાતિલ ઠંડીથી થરથર ધ્રુજતું હતું. વસ્ત્રહીન દશામાં રસ્તા પર તડપી રહેલા એ યુવક અને યુવતીને જોવા માટે લોકોનો મોટો સમૂહ એકત્ર થઈ ગયો હતો, પરંતુ આ દૃશ્યને જોઈ રહેલા લોકો પૈકી એક પણ વ્યક્તિએ એ યુવતીનું નિર્વસ્ત્ર તન ઢાંકવા એકાદ વસ્ત્ર પણ ઓઢાડયું નહીં. લોકો તમાશો જ જોતાં રહ્યા. આ ઘટનાની માહિતી મળ્યા બાદ દિલ્હી પોલીસની પીસીઆર વાન ઘટનાસ્થળ પર પહોંચી ત્યારે ૫૦ જેટલા લોકો તમાશાના દર્શક બનીને જ ઊભા હતા. હદ તો ત્યારે થઈ ગઈ જ્યારે તડપતા એ યુગલને પોલીસવાન સુધી પહોંચાડવા પોલીસે લોકોની મદદ માગી ત્યારે એક પણ વ્યક્તિ લોહીલુહાણ યુગલને એ ઊંચકવા તૈયાર ન થઈ. એ યુગલની ચીસો કોઈનાયે હૃદયને સ્પર્શી નહીં. મોટરકારોમાં પસાર થતાં લોકો પણ તમાશો જોતાં જોતાં જતા હતા. પોલીસની પીસીઆરમાં માત્ર ત્રણ જ કોન્સ્ટેબલ હતા. તે ત્રણ જવાનોએ જ મામૂલી કપડાં આપી તેમને ઊંચકી વાન સુધી લઈ ગયા. જે સમાજ આવી ઘટનાઓ માટે પોલીસની નિષ્ક્રિયતાને જવાબદાર ગણે છે તે સમાજ પણ કેવો છે તેનું આ વરવું ઉદાહરણ છે.

પરિચિતો જ ગુનેગારો

નેશનલ ક્રાઈમ રેકોર્ડ બ્યૂરોના આંકડા અનુસાર ૯૪ ટકા બળાત્કાર જે તે યુવતી કે બાળકીના સગાં-સંબંધીઓ કે પરિવારના મિત્રો દ્વારા જ થાય છે. બળાત્કારનો ભોગ બનતી યુવતીઓમાં ૧૦.૬ ટકા તો ૧૪ વર્ષની વયથી નીચેની સગીરાઓ હોય છે. જ્યારે ૧૯ ટકા ટીન એજ હોય છે. એ જ રીતે ‘જાગોરી’ અને દિલ્હી સરકારે કરેલા એક સર્વે અનુસાર (૧) ૮૫ ટકા દિલ્હીની મહિલાઓ પોતાની જાતને અસુરક્ષિત મહેસૂસ કરે છે. (૨) દરેક વર્ગની સ્ત્રીઓ ૧૫થી ૧૯ વર્ષની ઉંમરમાં કોઈ ને કોઈની છેડછાડ અથવા તો યૌન પ્રતાડનાનો ભોગ બને છે. (૩) પાંચમાંથી ત્રણ મહિલાઓએ એ વાતનો સ્વીકાર કર્યો છે કે, કોઈ ને કોઈ સમયે તેમણે શારીરિક છેડતીનો સામનો કર્યો છે. (૪) ૫૦ ટકા મહિલાઓએ એ વાતનો સ્વીકાર કર્યો છે કે, બસ અથવા ટ્રેનમાં તેમની સાથે છેડછાડ થઈ ચૂકી છે. (૫) સૌથી વધુ બસ, ટ્રેન, મેટ્રો અને સડકો પર મહિલાઓ સાથે અભદ્ર વ્યવહાર થાય છે. (૬) ત્રણમાંથી બે મહિલાઓએ એ વાતનો સ્વીકાર કર્યો છે કે, પાછલા વર્ષમાં બેથી પાંચ વખત તેઓ આ પ્રકારની છેડતીની ઘટનાઓનો શિકાર બની છે. (૭) ૬૫ ટકા મહિલાઓની ફરિયાદ છે કે, તેમની ફરિયાદ પછી પણ તેમને કોઈ મદદ કે રાહત મળતી નથી. બીજી નોંધનીય વાત એ છે કે, રસ્તા પર પસાર થતી કોઈ યુવતી પર બળાત્કાર કરનારા લોકોમાં સૌથી વધુ યુવાનો અશિક્ષિત, ઓછું ભણેલા તથા ઝૂંપડપટ્ટીઓમાં રહેનારા હોય છે. જે રીતે જેલો એ નવી નવી ગુનાખોરી શીખવતી ક્રાઈમ યુનિર્વિસટીઓ બનતી જાય છે તે રીતે ઝૂંપડપટ્ટીઓ પણ ગુનેગારોને પેદા કરતી અને ગુનેગારોને પનાહ આપતી વસાહતો બનતી જાય છે. દિલ્હીની છેલ્લી બળાત્કારની ઘટનાના સાતેય આરોપીઓ ઝૂંપડપટ્ટીમાં રહેનારા છે.

શું સજા થવી જોઈએ?

દિલ્હીની આ શરમજનક ઘટના બાદ આખા દેશમાંથી સખત પ્રતિભાવો જન્મ્યા છે. પ્રજાની માગ છે કે, બળાત્કાર કરનાર વ્યક્તિને ફાંસીની સજા થવી જોઈએ, પરંતુ તેની સામે એક જોખમ એવું છે કે, ફાંસીની સજાના ભયથી બળાત્કાર કરનાર વ્યક્તિ જે તે યુવતી પર બળાત્કાર કરી તેની હત્યા કરી દેશે તેથી ફાંસીના બદલે બળાત્કાર કરનાર વ્યક્તિને તે સેક્સુઅલ એક્ટિવિટી કરી જ ના શકે તે રીતે તેનું કેમિકલ કાસ્ટ્રેશન કરી તેને અંગવિહીન બનાવી દેવો જોઈએ. રાસાયણિક પ્રક્રિયાથી ગુનેગારને નપુંસક બનાવી શકાય છે. સ્પેન અને સ્વિડન જેવા કેટલાક દેશોમાં આવી સજાની જોગવાઈ છે. બળાત્કારની ઘટના બાદ યુવતીઓ પોલીસ સુધી જતાં સમાજમાં આબરૂ જવાના ભયથી ડરે છે. ઘણા ઓછા લોકોને ખબર છે કે, જે યુવતી પર બળાત્કાર થયો હોય તે પછી થતી તબીબી તપાસમાં જે તે યુવતીના અંગમાં બે આંગળીઓથી તપાસ કરવામાં આવે છે જે સૌથી વધુ શરમજનક બાબત છે. યુવતીઓ આ તપાસ દરમિયાન અત્યંત ક્ષોભ અનુભવે છે. આ જંગલી પદ્ધતિ બંધ કરી બીજો કોઈ વિકલ્પ વિચારવો જોઈએ. બળાત્કારના કેસોનો એક જ માસમાં નિકાલ લાવી દે તેવી ફાર્સ્ટ ટ્રેક કોર્ટ્સ રચવી જોઈએ. શહેરોમાં રાતના સમયે પોલીસે ઊંઘી જવાના બદલે રસ્તાઓ પર સઘન પેટ્રોલિંગ કરવું જોઈએ. રાત્રે ફરજ પર હોવા છતાં ઊંઘી જનાર પોલીસ કર્મી કે અધિકારીને નીચલી પાયરી પર ઉતારી દેવા જોઈએ. પબ્લિક ટ્રાન્સપોર્ટ, બસ, મેટ્રો, ઓટો રિક્ષા, કેબ્સ વગેરે પર નજર રાખવા જીપીએસ ટેક્નોલોજીનો ઉપયોગ કરવો જોઈએ. રસ્તાઓ પર સીસીટીવી કેમેરાઓનો સૌથી વધુ ઉપયોગ કરવો જોઈએ. અમેરિકામાં એક વ્યક્તિ ઘરેથી નીકળે અને સાંજે પાછો આવે ત્યાં સુધીમાં ૧૪ વખત તે સીસીટીવી કેમેરામાં રેકોર્ડ થતો હોય છે. ટ્રાન્સપોર્ટ સાથે સંકળાયેલા તમામ ડ્રાઈવરો-કંડક્ટરો અને ખાસ કરીને સ્કૂલવાન કે સ્કૂલ બસ ચલાવતા તમામ ડ્રાઈવર્સનો અલગ ડેટા સરકાર પાસે ઉપલબ્ધ હોવો જોઈએ.

બળાત્કાર રોકવો એ માત્ર પોલીસનું કે સરકારનું કામ નથી. બળાત્કાર એ સામાજિક રોગ પણ છે. છોકરીઓની ઘટતી સંખ્યા, ઔદ્યોગિકીકરણ, સતત તનાવ, વીડિયો ગેમ્સમાં જોવામાં આવતા હિંસાત્મક દૃશ્યો, ઈન્ટરનેટ પર આસાનીથી ઉપલબ્ધ પોર્ન ફિલ્મો અને શિક્ષણ તથા સંસ્કારનો અભાવ પણ બળાત્કારની વધતી ઘટનાઓ માટે જવાબદાર પરિબળો છે.

http://www.sandesh.com/article.aspx?newsid=108704

 

Hildaraja's Blog

about my reactions and responses to men and affairs

બોઝિલ

EXISTANCE ON THE EARTH IS STILL BOZIL ..

Just Me With . . .

a blog without a niche

રઝળપાટ

- મારી કલમ ના પગલા

World Hindu Economic Forum

Making Society Prosperous

Suchetausa's Blog

Just another WordPress.com weblog

Guruprasad's Portal

Inspirational, Insightful, Informative..

Aksharnaad.com

અંતરની અનુભૂતિનો અક્ષર ધ્વનિ..

Ramani's blog

Health Mantras Hinduism Research Global Hinduism History Science Vedic Tamil Texts

Jayshree Merchant

Gujarati Writer & Poet

થીગડું

તૂટી-ફૂટી ગયેલા વિચારો પર કલમ થી માર્યું એક થીગડું.....

Swami Vivekananda

Let noble thoughts come to us from all sides, news too..

Acta Indica

The Saint Thomas In India History Hoax

2ndlook

Take a 2ndlook | Different Picture, Different Story

उत्तरापथ

तक्षशिला से मगध तक यात्रा एक संकल्प की . . .

Vicharak1's Weblog

My thoughts and useful articles from media

%d bloggers like this: