Blog Archives

Dear Mr. Shourie (from Gaurang Vaishnav)

Dear Dr. Arun Shourie:

Namaste.  A few days back you came down hard on Modi government. You made an uncharitable remark that “The Modi government believes that managing economy means “managing the headlines” and that people have started recalling the days of former Prime Minister Manmohan Singh.” I didn’t like it but you are an expert on the subject and I am not, so I swallowed it. You further said, “The way to characterize policies of the government is – Congress plus a cow. Policies are the same.”

That was a cheap pot shot and insulting to Hindu sensitivities. Yet, I let it ride thinking that even the best of the people lose balance sometimes in anger and say things that they later regret.

People have surmised that you are frustrated because you were not given a ministerial position in the new government, not even a place in the Niti Ayog. I didn’t agree with that assessment. I didn’t think you were that petty and hunkering after name and fame.

Having known your contribution to BJP and your scholarly and philosophical mind, having read your books, I have held you in high regards for decades, so I did not want to label you as another Modi hater just because of that one interview.

Then came another of your interviews with NDTV. It opened my eyes and changed my perception.  I want to pick only a few points from that interview and tell you that Mr. Shourie, you are wrong.

(1) “Prime Minister Narendra Modi is deliberately maintaining silence on incidents like Dadri lynching while his ministerial and party colleagues kept the issue alive merely to win Bihar elections.”. Maybe he is and that is a prudent way; if you had the good of the country at the heart and didn’t want Congress or its proxy to rear its head again, you would have kept quiet too. And why should he comment? Just because it was a Muslim death? Why did you not mention that he should make a statement also on the murder of Prashant Poojary, a Hindu by Muslims? So you are also falling in media trap of labeling Modiji as a PM of Hindus only.

(2) You cited a Pakistani analyst to say that “while the neighboring country was trying to get out of the pit, India was slowly going down its way.” So now, to you suddenly an analyst from Pakistan carries more weight? And is Pakistan really trying to come out of the pit? It doesn’t look like looking at what they are doing in Kashmir.

(3) You have said “the writers, authors and artists were conscience-keepers of the country and their motives cannot be questioned.”  Ha, ha, ha! So where was their conscience in 1984 Sikh genocide, in 1989 when Pundits in Kashmir were massacred, in 2002 when 58 Hindus were burnt alive at Godhra in a railway coach when Professor Joseph’s hands were cut by the Jehadis in Kerala? So these guys’ motives cannot be questioned but Modi’s can be?

(4) ” Praising scientists like P M Bhargava and Infosys founder N R Narayana Murthy, who have expressed concern over these incidents, you questioned how these people can be called rabid, a term used by Arun Jaitley.”  One only needs to do a Google search on Bhargava to see where his ideological loyalties lie.  Bhargava has been supporting AAP from the very beginning and has leftist, pro-Naxal leanings. He is not a neutral, ‘oh, so ever gentle soul.’ Mr. Murthy is a Ford Foundation Trustee. Do we need to know more?

(5) ” These people have contributed immensely to the country and those who attacked them have not read a book in the last 20 years. Those who cannot write two paragraphs are sitting in judgement over writers.”  This is so absurd an argument that it takes the cake. If we were sitting in judgement of their literary work, the argument would make sense; here we are judging their action of Award Vapasi and political motive behind it, which doesn’t require literary skills but common sense.

Your strident support of politically motivated writers and artists’ return of awards makes it crystal clear that in the last innings of your life, you have thrown away your wicket. You are so enamored with your righteousness that you have lost all sense of proportion. Up until now, I thought that Advaniji was the only icon whom I had held in high esteem and who had failed BJP and the nation at the crucial juncture. Now I know that he is in good (!) company.

I am one of 1.25 billion Bharatiyas. Though I happen to reside away from Bharat, my heart beats for Bharat. I blog, twit and use Facebook. I am not a scholar; I have not written incisive books; I have not been a minister; I have not been a darling of think tanks and conclaves; I am not a speaker; hey, I am not even a member of BJP. Yet, I dare say that Shourie Ji you have lost it. All your lifelong contributions have come to a naught because you have decided to become a tool in the hands of Adharma, i.e., in the hands of anti-Modi, anti-Hindu, and to an extent, anti-Bharat media. It is no different than Bhishma or Dronacharya deciding to side with the Kauravas.

Finally, I can write “more than two paragraphs” and I have read 50 or so book in last twenty years.

May you find peace within.

Gaurang G. Vaishnav

Edison, New Jersey, USA

(facebook: <vicharak1>, twitter: @vicharak1)

Dr. Subramanian Swamy at Global Indian Business Council

GIBC (Global Indian Business Council) and GIBV (Global Indians for Bharat Vikas) work in tandem to speed up development of Bharat.

GIBC hosts Dr. Subramanian Swamy at networking dinner & seminar

GIBC Directors with Dr. Swamy.

Atlanta, GA: Over 150 Atlantans attended the economic seminar hosted by the Global Indian Business Council (GIBC) on Monday, August 24, 2015 at Global Mall, Norcross, GA. A networking Dinner at the Ashiana Banquet Hall followed the seminar addressed by Dr. Subramanian Swamy, senior leader of the ruling Bharatiya Janata Party (BJP) and well-known economist.

Dressed in his traditional kurta (loose shirt), Dr. Swamy enumerated the opportunities opened by the 18-month-old government under Prime Minister Narendra Modi. Speaking with his usual wit and candor, Dr. Swamy used deep historical knowledge and current economic figures to elaborate his own vision of economic growth of India. He explained the importance and the need for ensuring a level playing field to balance an unfair advantage to MNCs due to cheap and easily accessible Capital in USA and relatively cheap labor and logistics in India. He observed the US multi-national companies could borrow capital at 3% in USA for investment in India and take advantage of cheap Indian labor. On the other hand,India’s own small retail traders face a staggering 12% interest rates within India rendering them incapable of competition with the MNCs from overseas. Yet when it comes to allowing the Indian construction companies to compete/borrow capital in the US market by bringing with them their own lower-paid workforce fromIndia, theUSimmigration offices balk at the thought of cheap labor entering from India.

He added, “The foreign direct investment lately has brought unique technologies and fostered innovation in India, primarily due to open heart welcome by the Indian government.” Swamy pointed out that 65% of the growth in the European Industrial Revolution as well as in the more recent American electronics and communications-based industrial revolutions came from innovation, versus less than 35% of India’s Soviet-style development until 1990. Swamy emphasized that India enjoys a huge Demographic Dividend presently with an average age of only 26 years compared to over 40 in Europe and Japan and 37 in the USA. The challenge for India thus is to educate this young population and inculcate risk-taking innovations and entrepreneurship in them. Using the Purchasing Power Parity (PPP) logic, a US dollar is an equivalent to Rs. 24, which hitherto puts, India among the top 5 economies in the world. With China possibly encountering problems similar to those faced by Japan for several decades in the past, India could even rise to become the #2 economy, second only to the United States projected Swamy. Both the US and Indian democracies share the open, transparent structures that are vital to innovation and advancement.

Dr. Swami argued for abolishing the income tax in India, which mostly burdens only the working middle classes and particularly the young professionals.. The annual loss in revenue to the exchequer from the income tax cuts could be easily made up by fairly auctioning communication spectrum and coal rights at market rates. He reiterated that additionally far more investment resources could be freed by bringing back illegally accumulated holdings in offshore accounts in some 70 nations if the Government of India showed the resolve without corruption.

Dr Subramanian Swamy with Consul General Nagesh Singh (R). Photos by Vakiti Creations.

Earlier, welcoming Dr. Swamy, GIBC President-elect Dhiru Shah, praised him for his relentless challenges against corruption in India and for his advocacy in support for economic reforms to liberate the Indian economy from its socialist dogmas and needless bureaucratic shackles. Shah also thanked Nagesh Singh, Consul General of India for his leadership and for making the Consulate General of India (CGI) Atlanta inclusively accessible in its outreach to the entire Indian American community in the Southeast USA.

Outlining the mission of GIBC, Shah stated that GIBC was launched in 2014 in Atlanta with a clear objective of facilitating global economic development with emphasis on India through business, trade and commerce. GIBC has already organized three successful economic seminars in Atlanta and one full day seminar in Ahmedabad in January 2015. To help the US and foreign companies to navigate the Indian rules and regulations, GIBC opened its first full-fledged office in Ahmedabad, India earlier in January 2015.  A second office in New Delhi is to be opened in the immediate future. Collaborations with business chambers in Australia have also been setup, while other similar ventures are in the works.

Introducing CG Nagesh Singh, GIBC VP Ashwin Patel remarked that CG has inspired and won hearts of the Atlanta community with initiatives within two months of his arrival. In his remarks, CG Nagesh Singh welcomed Dr. Swamy adding “Since the time I was in university, I have admired you for all the qualities mentioned by my predecessors but I admired you most was for is that you give it as good as you get.”

Another guest speaker, Sahil Jaggi, International Marketing manager of Atlanta-based United Parcel Service, spoke of the global shipping company’s large and fast-growing presence in India. He praised the initiatives that have made huge improvements in customs clearance and logistics in India, and was optimistic about strides in streamlining the processes and logistics.

GIBC’s Subash Razdan, with his characteristic humor, introduced Dr. Swamy as the charismatic and dashing American-trained professor who had inspired his generation at the Indian Institute of Technology (IIT) inDelhiduring his stint at IIT as the Head of the Humanities Department in the early 1970s.

During the Q&A session, CG Nagesh Singh pointed to the growing India-USA initiatives to boost education in India, including an exchange program with US-based experts. He pointed to Prime Minister Modi’s visit to Silicon Valley and his summit with President Obama as moves in the right direction to facilitate these endeavors. In response to the plight of the farmers, Dr. Swamy pointed to the need to empower Indian farmers with aggressive use of technology to open up global markets for them.

Sushumna Chander acknowledged with thanks all the Sponsors of the GIBC event including Ravi Chander, CEO of Softpath-Systems Atlanta, Dr. Ravi Sarma Medical Doctor of the Suburban Hematology-Oncology Associates and one of the pioneers of the Hindu Temple of Atlanta in Riverdale, Nagesh Kassam, an IT engineer, who coordinates the Patanjali Yog Peeth/Ayurveda store at Global Mall, Vinay Bopana, software engineer/volunteer for the Global Hindu Heritage Foundation and many others

Raman Gandhi was the emcee for the evening.

GIBV Congratualtes Shri Narendra Modi and Voters of India

   NaMo              Mission-2014GIBV Logo


  Global Indians for Bharat Vikas

12 Pendleton Place, Edison, NJ 08820, USA, <>, 570-884-GIBV

India: Basement, Meera Manan Arcade, Parimal Garden, Amdavad-380006, 079-2640-7771

May 18, 2014

Global Indian for Bharat Vikas (GIBV) is very happy to congratulate Shri Narendra Modi on leading BJP and NDA a to unprecedented and historical victory in the recently concluded national elections of India.

This election has far reaching consequences for India and the world. After 30 long years, era of coalition politics has come to an end. A stable government where BJP has clear majority will be able to take critical decisions without succumbing to pressures from small regional parties with narrow interests. India has huge potential for development. It has rich natural resources and largest population of people under age 35. Shri Narendra Modi is capable of unleashing this potential and harnessing energy of the youth and employing it for all round progress.

Another salient point of this election is end of dynastic rule of Nehru-Gandhi family. Congress, led by this family forever has been reduced to a paltry 44 seats, failing the minimum threshold to qualify for leader of opposition in the Loksabha. Most of its ministers and seasoned members have lost spectacularly. Shri Modi had promised Congress Mukta Bharat and the process has begun. Congress has failed to win a single seat in seven states and has not been able to cross double digit in any state. Disintegration of Congress is now only a matter of time.

From BJP’s tally in UP and Bihar, it is clear that people have voted crossing barriers of caste and religion and in favor of development and stability. Decimation of BSP and SP in their bastion points to the beginning of the end of caste driven politics. As a matter of fact thousands of migrant workers and employees of major corporations in Gujarat who hail from UP, Bihar and Odisha and have experienced benefits of Gujarat model firsthand became brand ambassador for Shri Narendra Modi in their respective states.

Shri Narendra Modi deserves praise for conceiving, planning and executing a superb campaign using all the tools available, be it the social media or Chai Pe Charcha. He has led from the front and enthused millions of volunteers across the globe to work for a clear majority for BJP and a formidable tally for NDA. He has turned every obstacle, every insult thrown at him into a formidable weapon, be it Chaiwala or Jehar ki Kheti (poison farming) or Nichee jati (lower caste.)

Under Shri Narendra Modi’s leadership, we look forward to a time when India will lead the world, not as a superpower but as a cultural Guru, where age old and time tested ethos of Vasudhaiv Kutumbakam (The whole universe is a family) and Sarve Bhavantu Sukhinah (May all be happy) will lead to an era of cooperation instead of conflict and nations would compete to provide better living conditions to their citizens instead of stockpiling weapons in a game of one-upmanship.

Congratulations are also in order to the voters of India. They voted in big numbers. They voted judiciously and decisively. They voted for better future. This exhibits maturity of Indian electorate.

We at Global Indians for Bharat Vikas, a USA based international organization interested in the long term development of India with a Nationalist government at the helm are proud to have 1000+ volunteers across the globe who helped Shri Modi’s campaign in different ways. We will continue to help a government headed by Shri Narendra Modi by providing critical input on issues of importance to the nation.

We wish Narendrabhai Modi grand success as he sets out to tackle seemingly insurmountable problems of a weak economy, all pervading corruption, stagnant job market, instability, terrorism, etc. We feel proud that a giant of a Man , a visionary and a nationalist is going to be sworn in as the Prime Minister of India within a few days. Indeed, Better Days are Ahead.

Dr. Mahesh Mehta               Gaurang G. Vaishnav                       Anjlee Pandya

President                                 National Convener                           Secretary, India   operations

Boston., MA                             Edison, NJ                                     Amdavad, Gujarat

History in the Making- on the Campaign Trail, from USA to India-11

Campaigning in villages near Varanasi: May 2, 6 to 9

(for photos, see Facebook page of <vicharak1>.

We spent several days going door-to-door and also addressing groups of villagers in several villages in Varanasi Loksabha constituency. There were several teams covering different villages. Girishbhai Gandhi (Florida) and I were paired together and we would have a local volunteer from the area to be visited accompany us everyday. We had worked out with a car rental company so every morning a car would be available though the driver would be different. As decided from the beginning we did not solicit any funds from the party. Ours was an independent effort augmenting BJP’s campaign and was supported by our own funds.

Some of the villages that we visited were: Chakia Karadia, Munohua (Sikarganj), Sulvesa, Machhilshahr, Ayodhyapur, Loharapur, Bodalpur, Bakhariya, Kakarahiya, Korauti,, Kotawa, Sirasa, Rohaniya, Kabirpur, etc. Most places, response was very positive. I got the impression that people were so tired of misgovernance, lack of infrastructure and lack of opportunities that they wanted to give a chance to Narendra Modi whose agenda of development was music to their ears. Perhaps, first time, these folks were looking beyond caste labels. No matter which village we visited, their complaint was the same- that no elected leader came back to listen to their problems, that the village head was corrupt, that neither had they enough drinking water, nor had they water for farming, electricity was sporadic, no one cared how poor people lived, etc. We repeatedly explained to them need to unite as a community and elect better representatives. We also took notes so that we could present a brief report to Narendrabhai

In one village we came across a strong AAP supporter. This was a Kurmi Patel. Many of these Patels are supporting BJP. He had choice words for system failure and had reasons to support AAP, whom he thought had solutions to his problems. We had a lively discussion but we had to keep it to the level where he could understand what a vote to AAP would mean.

In our visit to Bakhariya, Kakarahiya, Korauti,, Kotawa, Sirasa, and Rohaniya villages, we were accompanied by two women teachers- Puja Singh and Meena Singh. They were M.A,, B.Eds and quite progressive though in their own home and village they had to be in ghunghat (veil.) We came to know more about the village life, plight of the girls, poor standard of education, etc. from them. They had voted for SP in the last election and were now ruing their decision. Now they were part of BJP’s Women’s wing.

We also had interaction with pro-BJP Muslims in the village of Kotawa. This village had seen an inter-Muslim disturbance the day before we visited it. It so happened that some Muslim office bearers of BJP from other states had come to campaign in this town. There was a deputy minister for minority affairs from Chhattisgarh, Salim Ansari. Then there was Ashfaq Patel, president of BJP Minority Cell, Nagpur. His wife, Jaitunbi Ansari is Deputy Mayor of Nagpur Municipality. While they were distributing the leaflets, they were attacked by local Muslims; reason given was that the leaflets were printed in the holy language, Urdu and when these leaflets were strewn around in the street, it was an insult to the Urdu. However, real reason was the fact that there were Muslims who were favoring BJP. Police had to intervene and next day there was a flag march to ward off any potential trouble. We met with the visiting delegation and pro-BJP supporters from the town. Fortunately, by this time a truce had been reached but media was there to interview people to provide fodder to their communal mill. It was an interesting experience to sit down with the Muslims and listen to them. It was also good to see that some educated Muslims have started to come out of the ghetto mentality.

At Kabirpur village the audience consisted of about 20 women; they were not farmers. They complained bitterly about not having water for their children. Village had only one hand pump which was installed near village head’s home. Though it was meant for use by all, village head’s family was giving hard time to the people who came to use it.

These villagers had to go a mile to a well to fetch water. These women were so agitated that there was a cacophony of voices, all of them speaking at the same time; on top of that Hindi in Varanasi area is a mix of Hindi and Bhojpuri and more so in villages, so half of what they were saying was going over our heads. We found it difficult to pacify them. One woman was asking for help with her young widowed daughter in law who seemed to be in her early twenties. I really felt depressed after this visit, which marked the end of our campaign in Varanasi.

All in all, this has been an awesome experience and I learned a lot. I had come face to face with poor and forgotten Bharat. Since Bharat consists of 70% villages, I can see that the challenges are enormous. I hope Modiji will get support form all quarters to better the lives of these people and give them hope for their future.

I must add that we had generous support from some great souls. Dr. Naresh C. Gupta, a successful businessman, whom we in VHP of America (VHPA) have known for decades through his involvement in Ekal Vidyalaya program, had taken upon himself to pay for our guesthouse stay. There were six rooms booked for an average of seven days with each one costing about Rs. 900 per day. He also invited us for dinner more than once. Dr. Bhupendra Kumar Modi, head of Modi conglomerate treated all NRis to a lavish dinner at a four star hotel. Separately, Mrs. Veena Modi invited us for a dinner at Taj hotel. We have known Modis from late 90’s when they were involved with VHPA’s Dharma Prasar Yaatra and United Nation’s Millennium Peace Summit in 2000. Mrs. Modi presented all NRIs with a box of Banaras’s famous sweets.Wherever we went, we were warmly received. Villagers always offered something to eat. They were overwhelmed that some one from as far as America had come to listen to them. In turn we felt deeply connected to them.

I hope for an improved future for these villagers, where they would have all the basic necessities of life such as roads, water, electricity, healthcare and education and enough opportunities to make a decent living. May this election be a game changer in that sense.

On the last day, we took time out to visit Kashi Vishwanath Mandir and take dip in Gangamaiya at Assi ghat. I will write about it some time in future.

We returned to Amdavad on 11th and as I wrote all these reports (now that I have easy access to the Internet and Wi Fi), I have relived the wonderful experience.

Modern dialogue of Sholay!! Do not miss this!

Parody of the famous dialogue where Jai (Amitabh) goes to  Basanti (Hema Malini)’s aunt (Leeela Mishra)  to ask for her hand for his drunkard friend, Veeru (Dharmendra)- in context of the upcoming national election.

Happy New Year, 2014- Task Ahead

We wish all a very happy Gregorian New Year, 2014. Let this year see total wipe out of Congress party from the electoral map. Let thinking citizens of Bharat give clear majority to BJP, so that Shree Narendra Modi can be elected as an effective Prime Minister and can usher in good governance without constraints of coalition politics.

A decisive nationalist leader, who inspires others to give their 110% and who brooks no nonsense is the need of the hour; only Narendra Modi fits that bill today.

This is not the time to tinker with alternatives that are willing to give away Kashmir, hobnob with Maoist terrorists and have sympathy for terrorist killed in Batla encounter. Yes, perhaps, this new breed can give good governance, though it is highly doubtful looking to their \”freebies\” culture, but can we barter away national security for such freebies? That is the only question every voter has to ask herself.

Let us all rededicate ourselves today to spend every available moment to campaign for Narendra Modi and his party, BJP. Let NRIs call their contacts in Bharat, send email, write letters, use social media such as Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest, Quora, etc. to bring awareness in the society at this very critical juncture in the history of Bharat, that is, India.

Let us make sure that the maximum number of people register to vote and decide to vote for BJP, since that is the only way Narendra Modi can become the Prime Minister of India. . Let us concentrate on new voters, especially youth.

Sitting outside of Bharat, we can do much more but let us concentrate on people to people contacts for now. It does not matter whether you are in USA, Canada, UK, Germany, Australia, Dubai, Singapore or Hong Kong; start working now without waiting for instructions. Visit and register yourself as a volunteer to leave a mark in the history. If you live in Bharat, then do also visit and register on <>.

Let us not give our children a reason to ask in later years, \”Where were you dad/mom when the Mahabharat election of 2014 was fought and anti-national force, the Kauravas won again?\”

Happy New Year and Jay Hind!

Gaurang G. Vaishnav


Global Indians for Bharat Vikas/Mission-2014

Edison, NJ, USA

Bharat Vikas-Postcard 4 x 6_copy - Copy

Volunteers for Mission 272+

“Polls 2013 – And The Losers Are…” A Hard Hitting, ‘In Your Face’ article by Mediacrooks

Polls 2013 – And The Losers Are…

Defeats are normal in politics and there is absolutely no dishonour in losing a democratic election. Some defeats are tolerable, some are severe. Either way, it is how a party and its leaders respond to that defeat that defines their character. Mother Gandhi and Son Gandhi came out in the evening on December 8 and accepted defeat in all the 4 states (Chattisgarh, Delhi, MP and Rajasthan) and congratulated their “opponents” for their victories. This is a reflection of poor character and pathetic lack of spirit that is traditional with the Congress. The mother-son duo was so pathetic that they didn’t want to name “BJP” as the winners and congratulate them. Rahul Gandhi went further to state “we have to learn from AAP” on how to reach out to people or campaign. Bravo! While AAP has made an excellent debut in Delhi there isn’t anything that would suggest they have swept to power in the state. Like the Gandhis, all the Congress spokies who were on TV channels were simply too arrogant to accept defeat honourably. These morons don’t seem to realise that this is the same arrogance that cost them the elections in the first place. This is the same arrogance that showed up when RahulG turned up a presser to declare “complete nonsense” and directly ridicule his own party’s PM.
Will they learn? I doubt it! These Congis aren’t very bright people at learning. That brings us to the media who too were extremely unwilling to accept the BJP sweep. Well alright, if these doormats at NDTVCNN-IBN,TimesNowIBN7 etc. don’t want to accept a 4-0 for BJP then they can at least concede it’s a 0-4 loss for the Congress. Doesn’t matter who they lost to, does it? All they were interested in was to toast the AAP as the biggest victor of the elections.
AAP made a great debut in Delhi but there are clear reasons for it. Any joker knew Sheila Dikshit was going to face the flak for Congress failures. There was anti-incumbency, there was that Nirbhaya rape and crimes in the city, there was corruption. So the SheilaD govt was a sitting duck. But as they say in cricket, even if it’s a loose ball someone has to hit it for a boundary. This is what AAP did well. The BJP didn’t finish the task in Delhi because for all the heavenly reasons, most of the top BJP leaders in Delhi have their eyes on the PM’s chair and not on Delhi. Be it Advani or Swaraj or Jaitley, the BJP heavyweights were hardly bothered about Delhi. Late in the game they came up with Dr. Harshvardhan as their CM candidate. The other thing is the modest, soft-spoken Dr.H is not exactly a charismatic, inspirational leader who can jump into a ring full of gladiators. If at all BJP salvaged Delhi to become the single largest party in these elections it surely was because of the hectic rallies byNarendra Modi in the last week before elections. If not, AAP would have been sitting pretty with a clear majority. Even an ordinary person like me could predict that in a tweet. But the MSM would like to tell you “No Modi effect”. That’s their LIE!
So whose votes did AAP take away? The answer is an unambiguous: BJP! They took the BJP votes because whatever anti-Congress votes were available should have gone to BJP. But this had to be shared with AAP. Yes, it’s possible that AAP also got some of the traditional Congress votes but the bigger loss is clearly BJP’s “anti-Congress” votes in this particular election. That the BJP still survived this dent and emerged the largest party is clearly due to Modi and nobody else. The MSM deceives in not acknowledging this. That naturally brings us to the question: Why is the MSM so upset with the victories of BJP? Let us acknowledge that the BJP may form a minority govt in Delhi which will be constantly under threat of being pulled down. Technically, the AAP can also form a govt with outside support from Congress who would like to keep the BJP out or there may be another election soon. Pulling down a minority govt is pretty much a given because the Congress has a historical tradition of pulling down govts. So why is the media making out as if this election was all about AAP?
If you observe the results, the BJP retained Chattisgarh with almost the same number of seats, even though it looked tight. BJP retained MP with a bigger count (per last reports). In Rajasthan it would not be wrong to say the BJP simply massacred the Congress. The thrashing was so severe in Rajasthan that even anti-incumbency cannot explain it. All the above are scenarios aren’t some mystery that the Congress media cronies couldn’t see earlier. They did see the writing on the wall quite clearly but in their anti-Hindu and so called pro-secular frame, the BJP simply had to be defeated. Therefore, for much of the media the AAP became a darling, especially Rajdeep Sardesai, Sagarika Ghose, Ashutosh, Bhupendra Chaube and some from NDTV. On Election Day, December 4, the preference for AAP in Delhi became even more pronounced and I couldn’t help saying that the MSM was actually campaigning and goading people to go for AAP in the face of inevitable Congress defeat. This question by me in a tweet got a predictable answer (Of course, Chaubeji has since deleted the tweet):
That brings us to the other important issue. All the TV channels were eager and the panellists more than willing to dismiss there was any Modi-effect or Modi-wave in these elections. They were behaving like they were sourpuss Congress leaders. Even Arvind Kejriwal was far more gracious in his party’s performance than these cronies were in the severe Congress losses. Panellist Sunil Alagh told Sagarika Ghose “more than Congress it is you who is more Modi-centric”. The petty and pathetic Aarti Jerath on TimesNow wanted to desperately differentiate between a Modi-effect and Modi-wave, inspired, of course, by an article in her own paper by Swaminathan Aiyar. Well, what would constitute a Modi-wave? That all the seats in all 4 states would go to BJP? Or that 70% of seats would go to BJP? Those days in Indian elections are over when one party (Congress) used to get those kinds of majorities.
Whatever one may call it, it remains an immutable fact that Modi now does bear immense impact on elections. Would BJP have won all 4 states without Modi’s rallies? I doubt it. In MP and Rajasthan they may have won but Modi’s impact made the margin bigger and victory a certaintyIn Chattisgarh it helped pulled the BJP nuts out of the fire. In Delhi it saved BJP a severe embarrassment. That is what Modi has achieved for BJP. And Arnab Goswami was shamelessly feeding questions to Jyoti Scindia “Is this a 4-0 victory for BJP or a 4-0 loss for Congress”? Well moron, there is only one loser in all 4 states and that is Congress. Even AAP can be considered a winner for that matter, even if they didn’t win a clear majority. At least two media people had the grace to partly admit the fact about Modi’s impact and effect.
Arnab was so pathetic he was already screaming for Congress to bring out Priyanka Vadra from the closet (Oh she becomes “Gandhi” during campaigns though). I have already said in my previous post that this is the end of the road for Rahul Gandhi. He is a disaster and as usual a scumbag sycophant like Manishankar Aiyar said (on NDTV) RG is only responsible for Youth Congress and has nothing to do with these election outcomes. I would go a step further: RG is responsible for NOTHING! Bihar, UP, Gujarat, MP, Rajasthan, Chattisgarh and Delhi lost by Congress but the moron RahulG had nothing to do with any of that. Sure, when Congress won Karnataka it was all Rahul magic. This is why I say for India to progress Congress must die. A party with no inner democracy and a culture of sycophancy and slavery cannot wish you freedom or democracy ever. That much is predictable of the Congress and some in the media. But to me there were some people in the media who were a bigger disgrace than the Congress. And the losers are:
No matter what the results of an election and what their political preferences, media anchors and panellists are expected to carry out discussions with some semblance of reason and logic. All the nine persons above (and there were some more minor ones) were an absolute disgrace in their unwillingness to even grudgingly concede a victory to BJP and the impact of Modi. Their hatred of Modi has now become part of their DNA and disease and there is no cure. It is killing them inside and they know it. All these years these people sucked up to Rahul Gandhi as India’s Obama or the Great White Hope. He sunk them! The Congress doesn’t have an answer to Modi so far nor do these media slaves. Shankarsan Thakur said on TimeNow Congis are afraid to blame the Gandhis. Laughable! I keep saying the media boys and girls piss in their pants and skirts when they have to mention “Gandhi”, so are they now expecting Congis to blame or name Gandhis? The cowards and slaves in the Congress are no different from the cowards and slaves in the MSM. Should we talk of 2014? It’s too early, will drink that poison when the time comes.
Arnab Goswami, acting like the regular circus clown, had a stupid question at his 6pm show on December 8: “Is AAP now a threat to Modi”? Well moron, get used to it! All of you are a threat to Modi including Congress, SP, JDU, RJD, RLD, DMK, CPM, AAP, Third Front, Fourth Umpire, CBI, Salma and Sabrina, IM, LeT, JuD and the Indian MSM collectively. He’s still standing. You’re the ones who have fallen to the pits. You’re the real losers.

While we were silent- A Must Read Indictment of UPA and Ourselves by Pratap Bhanu Mehta


Pratap Bhanu Mehta : Thu Jul 11 2013, 04:26 hrs

A story of destructive governance and citizens who did not speak out

First, the UPA came for the roads sector. They destroyed contracting. They slowed down road construction. They left highways half built. We did not speak out. After all, the only reason the NDA could have started the golden quadrilateral is because they wanted to spread Hindutva.

Next, they came for the airline sector. They let Air India suck more money from taxpayers. They let bad regulation destroy the private sector. They let crony banking sustain bad bets. They ensured India would never be an aviation hub. We did not speak out. After all, flying is what birds do, not humans. Besides, aviation is bad for climate change.

Then they came for the power sector. They confused creation of mega capacities with actual generation. They had no rational pricing plans. They were arbitrary in the awarding of licences. They could not make up their mind whether they wanted to protect the environment or destroy it. We did not speak out. After all, the only power that matters is political. Electricity be damned.

Then they came for education. They promulgated the RTE after 100 per cent enrolment. They expanded capacity, but cut-offs still rose. They regulated in such a way that there was a glut in some subjects and a shortage in others. They confused university buildings with building universities. We did not speak out. After all our, our low quality education left us incapable of speaking out.

Then they came for industry. They turned the clock back in every way and waged open war. Ensure that regulations become more complex and uncertain. Ensure that input costs rise. Ensure crummy infrastructure. Promulgate a land scam policy known as SEZ and sell it as industrial policy. They encouraged FDI. But they forgot which one they wanted: outbound or inbound. But we did not speak out. After all, India is a rural country.

Then they came for employment. There was some growth. But they decided that the only good employment is that which has the hand of the state. So the NREGA’s expansion was seen as a sign of success, not failure. By its own logic, if more people need the NREGA, the economy has failed. But we did not speak out. After all, the more people we have dependent on government, the more we think it is a good government.

Then they came for agriculture. First, they create artificial shortages through irrigation scams. Then they have a myopic policy for technology adoption. Then they decide India shall remain largely a wheat and rice economy; we will have shortages for everything else. Then they price everything to produce perverse incentives. But we did not speak out. After all, why worry about food production when the government is giving you a legal right? Is there anything more reassuring than social policy designed by and for lawyers?

Then they came for institutions. They always had. This has been Congress DNA for four decades. They drew up a list of institutions that remained unscathed: Parliament, the IB, bureaucracy and you name it. They then went after those. They used institutions as instruments of their political design. They demoralised every single branch of government. But we did not speak out. After all, this was reform by stealth. Destroy government from within.

Then they came for inflation. They confused a GDP target of 10 per cent with an inflation target. Inflation will come down next quarter, we were told. Then they tried to buy us out. Inflation: no problem. Simply get the government to spend even more. Then they pretended inflation is a problem for the rich. Then they simply stopped talking about it. We did not speak out. After all, for some, inflation is just a number

Then they came for the telecom sector. They got greedy and milked it. They got arbitrary and retrospectively taxed it. But we did not speak out. After all, new communication can be a threat to government. Besides, we can always revert to fixed lines. More digging is good.

Then they came for financial stability. They produced a large deficit. They brought the current account deficit close to an unsustainable point. They nearly wrecked the banking sector. They created every macro-economic instability you can imagine, which makes investment difficult. But we did not speak out. After all, what would you rather have: macro economic stability or a free lunch?

Then they came for regulation. It was back to the 1970s. More arbitrary regulation is good. More rules are good. Uncertainty makes business more adept. The answer to every administrative problem is enacting a new law. Multiple regulators are good because they represent the diversity of India. We did not speak out. After all, just like the religious confuse piety with mere ritual, the virtuous confuse regulation with outcomes.

Then they came after freedom. They promulgated more restrictive rules for everything: freedom of expression, right to assembly and protest, foreign scholars. They used sedition laws. They kept the architecture of colonial laws intact. They said they stood against communal forces. But then they let Digvijaya Singh keep the communal pot boiling. They matched BJP’s communal politicisation of terrorism at every step and then some. We did not speak out. After all, if they are not Hindutva forces, they cannot be a threat to peace and liberty.

Then they came for virtue itself. They preached, from the very summit of power: avoid responsibility. It will always be someone else’s fault. They legitimised being corrupt: you are entitled to it if you are the party of the poor. They encouraged subterfuge to the point that members of the cabinet were subverting each other. They pretended that integrity is a word that does not mean anything. To independent thinkers, they said: why think when there is 10 Janpath? We did not speak out. After all, virtue and thinking can both be outsourced.

Then they came for the poor. They visited their houses and slept in their homes. They liked the experience so much they decided to become growth sceptics. Enact policies that keep India in poverty a little longer. But we did not speak out. After all, once the poor have been used as an argument, all else is immobilised.

Then they came for the citizens. They used the secularism blackmail to reduce our choices. If you are not with us you are evil they said. Then they infantilised us. You are not capable of exercising choices so we will make them for you. They acted as if we were so stupid that the three topmost leaders felt no need to justify themselves to us. But we did not speak out. After all we do have the vote.

The writer is president, Centre for Policy Research, Delhi, and a contributing editor for ‘The Indian Express’

======== =======================================================================

Some additions to the above:


Anshul • 2 days ago

Then they came for states. They looked at all states in the country and found out that they have pockets where they got their maximum vote share. They liked retaining them so much that they decided to break them down just on the eve of elections to maximize their gain and minimize the gain of opposition. But we are not speaking out. After all, what was India but a loose amalgamation of over 600 princely states unified into one.

Then they came for national security. They looked at all borders and neighbors of the country and told themselves that non-alignment is just another name for inaction and chose to take no decisions at all. But we did not speak out. After all, who cares about national security when personal future is not secure without any dependence on government.


Vasanth Ramadurai •

On another side, perhaps I would add…
Then they came for those who decided to speak out. Lathis & water cannons were used on students who protested the brutal rape of a young girl. People who requested a LokPal Bill were hounded into silence. One corrupt minister replaced another in the cabinet – with utmost disregard for people’s faith in democracy. They mistook our patience as powerlessness. After all, they know a lot of us have a very short-term memory & they will prevail come 2014.


NaMo-P2G2 • 2 days ago

last but not least – Congress ruined India, But we did not speak out. After all we are Indians.



Just one point… WE DID SPEAK OUT but the FIREWALL called MEDIA, BLOCKED it out, and let their own PAID/TWISTED logic spread…





An open letter to Advaniji: A lesson to learn

On Reading Advani;s blog:

By Praven Patil, May 18, 2013

Dear Advaniji,

Sir, I have had the good fortune of attending more than a dozen of your public rallies across many cities and States over the last two decades; the latest being the one you addressed in the national college grounds of Bangalore in 2011 as part of your nationwide rath yatra against corruption. If you remember sir, in late 2011, when you addressed a mammoth rally of some 30 thousand odd people in Bangalore, it had started to rain heavily just as you began to speak. Organisers and BJP functionaries were worried that the people would rush out of the national college grounds to protect themselves from the wrath of the rain gods. But nothing of that sort happened on that day. People simply stood up and picked up the plastic chairs to raise them above their heads to shield themselves. They braved that incessant Bangalore rain to listen to you. That is how much the people of Bangalore and India loved you and respected you.

Exactly two decades ago, in 1991, you and Vajpayee ji addressed a huge rally in Mumbai where I was once again fortunate enough to be present. If you remember sir, the moment you faced the mike to speak out, there was an uproarious cry of ‘Jai Shri Ram’ from the gathered masses. Even though Vajpayee ji was known for his oratorical skills, a vast majority of the people in that gathering had come to listen to you, that is how much the people of Mumbai and India loved you and respected you.

Alas! Love and respect of the ordinary masses come with a sell-by date. Retirement at the peak is an art that Indians have rarely understood, thus we have a 40 something Sachin Tendulkar still wanting to play a game which has long moved past him. Advani ji, every day that you spend involved in active politics is costing you the love of a million of your fans / followers. Please ask yourself tonight after dinner, is the opium of active politics more important than the love and respect of ordinary Indians?

History is an unkindest of judges that human civilisation has bestowed upon us. History has no time for subtleties for it is devoid of human emotions and lacks the leisure of deciphering intentions. If history can be cruel enough to degrade the architect of Indian economic reforms into a modern day Nero who presided over the most corrupt regime India had ever seen, then history can be equally scathing to judge the father of modern India’s right-wing movement as just a faction leader of the BJP. This is how much time and tide have turned against you, sir.

Karnataka is the latest symptom of the disease

The BJP of Karnataka is not a disease sir, it is just the symptom of the underlying illness that the party is suffering from. Losing Karnataka is not the antidote for that disease as you have wrongly prescribed, in fact, the very opposite is true.

One of the last decisions that you, as the patriarch and guide, should take before quitting active politics is to assert that BJP is a political party and not a voluntary organisation. Sir, in a democracy, a political party exists to win elections and not to win TV studio debates or hash tag wars on Twitter. BJP is not RSS.

By choosing electoral defeat as a way forward to cure the perceived moral decline, you are committing a crime sir. It is a criminal act against the vast number of ordinary karyakartas of Karnataka who, by their sweat and blood, brought your party to power in south India. Pray, what are you telling these ordinary karyakartas? You are telling them that their sweat and blood was in vain, because you have decided to surrender the State to win a hollow moral victory over Congress/UPA in television studios!

Sir, you have always been politically correct in your utterances and actions over the decades. You have always addressed even your worst enemies with utmost respect. In fact, despite all her misdeeds and corruption, you have always addressed Sonia Gandhi as ‘Sonia ji’. Thus, to see you use a pejorative term of ‘Yeddi’ to address the former CM of Karnataka, was heart-breaking to say the least. Ask yourself sir, is this the way you would treat someone who has toiled hard for more than 4 decades to build your party in a south-Indian State, notwithstanding whatever differences you have developed lately? If the most vile and most corrupt ‘Sonia ji’ has acquired more respect in your political lexicon than the unwashed Yeddyurappa, then am afraid Indian Right has hit a new nadir.

The abolition of Jagirdari system and the Jan Sangh/BJP’s growth in Rajasthan is an inspiring tale indeed. But, sir, that is totally out of context to the Karnataka conundrum. What is more relevant to Karnataka is what happened in UP just a decade or so ago. The caste-matrix of Karnataka has its parallels in the muddy politics of UP and not in the royally majestic Rajasthan.

In Uttar Pradesh too, a section of upper caste BJP leaders decided to lose an election just to wrest the control of the party from Kalyan Singh. One election loss proved to be one too many, until today, when the BJP has been reduced to a bit player in the largest State.

If UP-isation of Karnataka is the solitary goal that BJP can aim at, then bringing back Yeddyurappa after a decade in wilderness, when he would be a spent force, is the ideal path to follow. Is this what you want to achieve Advani ji? Or do you believe that Anant Kumar ji will wake up one day and suddenly find himself the darling of Kannadigas by sheer magic? Let me remind you sir, that the possibility of the Kalraj Mishras and Lalji Tandons ever becoming mass leaders shrinks from 10 per cent to 3 per cent by the time it reaches the Anant Kumars and Prahlad Joshis, while traversing from UP to Karnataka.

Can the lies of the media beguile the patriarch?

For someone with such a legendary political acumen, it is surprising to note this new-found belief in unverified news reports churned by the usual suspects of Indian mainstream media. Sir, do you sincerely believe that Sonia Gandhi is acting against the corrupt Ministers of the UPA Government against the wishes of the PM? At the same time, you seem to believe that Yeddyurappa indulged in “unabashed corruption” as the CM of Karnataka!

Such callous statements by one of the founding fathers of the BJP leave not only the loyal karyakartas but us ordinary followers in complete disarray. When and how did you decide that Sonia-led Congress is fighting corruption, while BSY was the epitome of immorality?

Sir, you must pay a private visit to Bangalore, while you are at it, just take along any businessman well-versed with Bangalore’s realty scenario for a guided tour of the city and its surroundings. If you ever venture out to do so, you will get the real picture. You will find out that vast tracts of land belong to various politicians of many political parties. “SM Krishna’s son in law”, “Dharam Singh’s son”, “Deve Gowda’s relatives”, “Kumaraswamy” and even “Muttappa Rai” would be some of the names you will hear in this connection. The missing name will be that of “Yeddiyurappa and his sons or relatives”. That is the story that you have totally missed in your blind love for a certain Bangalore MP. The media and the intellectual brigade have either beguiled you with partial facts or you have deliberately chosen to remain blind.

Karnataka is not an exception sir, India is at stake here. Do we Indians deserve another UPA term, just so that you can play your moral one-upmanship? India is fed up with Congress and its non-governance, but please spare the country a moral lecture from Dilli and instead offer a winning alternative. If there is one thing and the only thing that you can do as your last act of nirvana, please liberate BJP from the clutches of Dilli. That should be the only lesson that BJP should learn from Karnataka, rest is all gloss.

Thank You,

A disheartened BJP supporter

In Gujarati: Narendra Modi is the only Gujarati Lion after Morarjibhai Desai to raise his head against Delhi Sultanate

This is a very powerful analysis of how and why the anti-Modi media and Congress leaders behave. This is in Gujarati and I plan to translate it into English  at a later date. It is posted on a Gujarati web site <www.> by Shirish Dave.

Title of the blog is: Narendra Modi is the only Gujarati Lion after Morarjibhai Desai to raise his head against Delhi S sultanate

નરેન્દ્ર મોદી એટલે મોરારજી પછી દિલ્લીની સલ્તનત સામે થનાર એક માત્ર ગુજરાતી સિંહ

નરેન્દ્ર મોદી એટલે મોરારજી પછી દિલ્લીની સલ્તનત સામે થનાર એક માત્ર ગુજરાતી સિંહ

૨૦૦૧ સુધી નરેન્દ્ર મોદી ગુજરાતની જનતામાં ખાસ જાણીતા ન હતા
નરેન્દ્ર મોદી અમુક દશકાઓ પહેલાં જનતામાં તો શૂન્યની બરાબર જ હતા.
સંજય જોષી, તેમના સીડી પ્રકરણ થકી અને નરેન્દ્ર મોદીને વગોવવાના એક હથીયાર તરીકે અખબારો થકી પ્રસિદ્ધિ પામ્યા.

ગુજરાતના પૂણ્ય તપતાં હશે તેથી બીજેપીના મોવડી મંડળે નરેન્દ્ર મોદીની મુખ્ય મંત્રી તરીકે પસંદગી કરી હશે. નરેન્દ્ર મોદી આયોજનમાં અને વ્યુહરચનામાં નિષ્ણાત હોય તેમ લાગે છે. મુંગા રહેવાનું હોય ત્યાં મુંગા રહે છે અને બોલવાનું હોય ત્યાં બોલે છે.

નરેન્દ્ર મોદી સાવ નીચલા સ્તરના માણસની માનસિકતા પણ જાણે છે અને સર્વોચ્ચસ્થાને બેઠેલા માણસની માનસિકતા પણ જાણે છે. સરકારી નોકરોના કારભારને પણ જાણે છે અને તેમની શૈલીને પણ જાણે છે. નરેન્દ્ર મોદી અનુભવસિદ્ધ પુરુષ છે. તેમની ધારણાઓ ઘડતર વાળી અને સ્પષ્ટ છે.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓનું વલણઃ
નહેરુવિયન સરકારના નેતાઓ એવા હતા કે જ્યારે આગ છેલ્લે મજલે પહોંચે અને આગમાં ફસાયેલા લોકો બુમબરાડા પાડે ત્યારે જ તેમને ખબર પડે કે આગ લાગી છે. તેમને લાગે કે હવે મુંગા રહીશું તો આપણને જ તકલીફ થશે ત્યારે તેઓ કબુલ કરે કે મકાનમાં આગ લાગી છે. મકાન ભસ્મ થઈ જાય પછી તેને ઓલવવાના પ્રયત્નો ચાલુ કરે અને પછી નવી ઇમારત બાંધવાની વાતો કરે. અને આમ કરવામાં પેઢીઓ પસાર થઈ જાય. આના સંખ્યાબંધ ઉદાહરણો છે.
કાશ્મિરના હિન્દુ વિસ્થાપિતોની સમસ્યા આનો શ્રેષ્ઠ દાખલો છે. આવા તો ઘણાજ દાખલાઓ છે. પણ તેની વાતો પછી કરીશું.

નરેન્દ્ર મોદીની વાત જુદી છે.
નરેન્દ્ર મોદી આર્ષ દૃષ્ટા છે. તે આવતી કાલનું નહીં પણ આવતા પરમ દિવસનું પણ જોઇ શકે છે અને તે પ્રમાણે વિચારે છે, તે પ્રમાણે આયોજન કરે છે. કોંગીએ લગાવેલી જુની આગોને ઓલવે પણ છે અને વિકાસ પણ કરે છે.

આ વિકાસ વિષે શંકાઓ કરાય છે અને નકારાય પણ છે. વિકાસ એ એવી વસ્તુ છે જે માટે આંકડાઓની જરુર પડતી નથી. વિકાસના આંકડાઓથી વિકાસ સિદ્ધ પણ થાય અને તેના આંકડાઓને જુદી અને આડીઅવળી રીતે ગોઠવીને નકારાય પણ ખરો.

દાખલા તરીકે જી.ડી.પી. (સામાન્ય ઘરેલુ વપરાશની વસ્તુઓનું ઉત્પાદન)

જો તમે ઉત્પાદક કરતાં ધંધાદારી વધુ હો તો તમે કમાવ ઘણું. તમારો જીડીપી નીચો હોય. તમે ઘર વપરાશની ચીજો ઓછી ઉત્પાદન કરતા હો તો અથવા તો ખેતીમાં ઉત્પાદન ઓછું હોય તો પણ જીડીપી નીચો હોય. મોંઘવારી વધી હોય તો પણ જીડીપી ના આંકડાઓ છે તરે છે. જીડીપીના વધઘટના દરની  વાતો તો વધુ છેતરામણી હોય છે. જીડીપી કરતાં જીડીસી (ઘરેલુ ઉત્પાદનની વપરાશ) ના આંકડા કોઈ એક વિસ્તારનું વધુ સાચું પ્રતિબિંબ આપી શકે છે.

કોંગી ભાઈઓ અને તેમના સહાયક બંધુઓમાં, આઈડેન્ટીફીકેશન ક્રાઈસીસ કોમ્પ્લેક્સ હોય છે. એટલે કે આ લોકો સ્વ ઓળખની ઘેલછાના રોગવાળા છે. આ મહાનુભાવો આંકડાઓની ગોઠવણીઓની રમત કરીને નરેન્દ્ર મોદીએ કરેલા ગુજરાતના વિકાસને નકારી પણ દે છે.

આદિ શંકરાચાર્યનો તર્ક ઉપયોગમાં લોઃ
શંકરાચાર્યની એક વાત યાદ કરવા જેવી છે. તે છે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ. જો કે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ વિષે પણ વિતંડાવાદ ઉભો કરી શકાય. પણ પહેલાં સમજી લઈએ કે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ એટલે શું?

અનુભવ એટલે પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ.

સાચું શું?
ગીતા અને વેદ કહે તે સાચું.
પણ ધારો કે વેદ અને ગીતામાં ભેદ હોય તો શું?
તો વેદ કહે તે સાચું. પણ ધારોકે વેદ એમ કહે કે અગ્નિ શિતળ છે તો?
જો એમ હોય તો અનુભવ કહે તે સાચું.
અનુભવ પ્રત્યક્ષ પ્રમાણ છે.


યાદ કરો
યાદ કરો એક લાંબો સમય એવો હતો કે ઓછા વોલ્ટેજને કારણે ભાવનગર અમદાવાદ સિવાયના ગામોમાં ટ્યુબ લાઈટો સળગતી ન હતી. દિલ્લી કે જેને નહેરુ આપણા દેશનું મોઢું કહેતા હતા અને તેની પાછળ અઢળક પૈસા ખર્ચાતા હતા અને ખર્ચાય છે અને ખવાય છે જેને લીધે આજની તારીખમાં પણ ત્યાં ઈન્વર્ટરોનો ધંધો પુસ્કળ ફુલ્યો ફાલ્યો છે. ઈન્વર્ટરોનો ધંધો ત્યાં જ ફુલે ફાલે જ્યાં વિજળી અનિયમિત હોય. એટલે કે વારંવાર બંધ થઈ જતી હોય. આવી દિલ્લી કે જે દેશનું મુખારવિન્દ છે તેના કરતાં પણ આપણું ગુજરાત વિજળી શક્તિની બાબતમાં આગળ છે એટલું જ નહીં ગુજરાત પોતાની વધારાની વિજળી બીજા રાજ્યોને આપે છે.


રસ્તા અને નહેરો
રસ્તા અને નહેરોનોની પણ સારી જોગવાઈ છે. આ વાત તમે પડાણામાં જાઓ અને ત્યાં પૂછો.
અક્ષર જ્ઞાન વધ્યું છે અને ડ્રૉપ આઉટ સાવ જ ઘટી ગયો છે તે તમે રાજપીપળાના દૂર સુદૂરના અંતરિયાળ પ્રદેશમાં જાઓ એટલે ખબર પડે.

નરેન્દ્ર મોદીએ કહ્યુ કે દેશની ૧૦૦ રોજગારીમાં ગુજરાતે ૭૨ રોજગારી આપી છે. આ આંકડાને કોઈએ નકાર્યો નથી.

આ તો આંકડાની વાત થઈ. પણ જો તમે બીજા રાજ્યોમાંથી આવતા માણસોના જથ્થાને લક્ષમાં લો તો ખબર પડે કે તેઓ શા માટે આવે છે?

કાં તો તેઓ ચોરી લુંટફાટ કરવા આવે છે કાં તો નોકરી કરવા આવે છે.
શહેરોમાં જે ડુંગરપુરીયા ઘરકામ માટે મળતા હતા તેમાંના ઘણા હવે ફેક્ટરીઓમાં કે બીજી નોકરીઓમાં લાગી ગયા છે.
રબારીભાઈઓ ડ્રાઈવર થઈ ગયા છે એટલે ચોકીદારો મળતા નથી.
વૉચમેનો પણ મળતા નથી.
હવે રબારણો ઘરકામમાં મોં માગ્યા ભાવ લે છે અને સરકારી નોકરો કરતાં વધુ રજાઓ પાળે છે.
દેશી કારીગરોની તંગી છે અને ભૈયાજીઓ તમારાં કલર પૉલીસના કામો બગાડીને અનુભવ મેળવી તૈયાર થઈ જાય છે.

જો કે ગુજરાતના શહેરોમાં પહેલેથી જ પરરાજ્યના લોકો નોકરી કરવા આવતા હતા.
પણ છેલ્લા દશ વર્ષમાં આ પ્રમાણ એટલું વધી ગયું છે કે જો પરરાજ્યો પોતાનો પૂરતો વિકાસ નહીં કરે તો ગુજરતના શહેરોમાં ગુજરાતીઓ લઘુમતીમાં આવી જશે. હાલ ગામડાઓમાં પણ રાજસ્થાની મજુરોનું પ્રમાણ વધી ગયું છે. ગામડાઓમાં દેશી મજુરો મળતા પણ નથી.
કેટલાક વિદ્વાનો ગુજરાતમાં સ્ત્રી-પુરુષના ઘટતા પ્રમાણની વાત કરે છે. યુપી, બિહાર, રાજસ્થાન, કર્નાટક, કેરાલાથી જેઓ ગુજરાતમાં નોકરી કરવા આવે છે તેઓ શરુઆતમાં છડે છડા એટલે કે પોતાની પત્નીને પ્રોષિત ભર્તૃકા બનાવીને આવે છે.

રાજસ્થાન, યુપી, બિહાર અને ઓરીસ્સાથી વધુ લોકો ગુજરાતમાં આવે છે

એટલે તમે યુપી, બિહાર રાજસ્થાન જતી ટ્રેનોમાં વધારો થતો જોતા હશો, હવે આ લોકો પણ ગણત્રીમાં લેવાય તો ખબર પડે કે ગુજરાતમાં સ્ત્રી-પુરુષ વચ્ચેનું વાસ્તવિક પ્રમાણ શું છે.
નરેન્દ્ર મોદીના વિરોધીઓને પણ વિકાસ તો દેખાય જ છે. પણ જે ગુજરાતમાં ૧૯૭૧થી નહેરુવંશીય કોંગ્રેસની બોલબાલા હતી તેને નરેન્દ્ર મોદી શાસને એવો ઝાટકો માર્યો છે કે તેઓ શુદ્ધબુદ્ધિ ખોઈ બેઠા છે. તેમણે જીભને મુક્ત કરી દીધી છે. તેમણે પોતાની જીભનો મગજ સાથેનો સંબંધ તોડી નાખ્યો છે.


તેઓ રેકર્ડ ચલાવ્યા કરેછે કેઃ
મોદી પૈસાદારોને લહાણી કરે છે,
મોદી પ્રજાના પૈસે ઉત્સવો કરે છે,
મોદી પૈસાનો બગાડ કરેછે,
મોદીના રાજમાં મોદી સિવાય કોઈ સુરક્ષિત નથી,
મોદી વાંદરો છે,
મોદી ઉંદર છે,
મોદી રાક્ષસ છે,
મોદી લોહી પીનારો છે,
મોદી ઢોગી છે,
મોદી જુઠ્ઠો છે,
મોદી હિટલર છે,
મોદી ચંગીઝખાન છે,
મોદી દ્રોહી છે,
મોદી કિન્નખોર છે,
મોદી આપખુદ છે,
મોદીથી બધા ભયભીત છે,
મોદી લબાડ છે વિગેરે વિગેરે.

કોઈ પણ નિમ્ન કક્ષાનો કે ઉચ્ચ કક્ષાનો આદમી મોદી વિરુદ્ધ વિવાદાસ્પદ ઉચ્ચારણ કરે એટલે તેને પ્રસિદ્ધિ મળી જ સમજો. પછી ભલે તે કોઇ પણ એક કક્ષાનો અમલદાર હોય, કોઈ પીડિત સ્ત્રી કે પુરુષ હોય તેને અખબારો પ્રસિદ્ધિ આપવા આતુર રહેવાના જ.

મોદીએ કેન્દ્રની ગુજરાત પ્રત્યેની ગેસની નીતિની ટીકા કરી. નરેન્દ્ર મોદીએ સાથે સાથે નહેરુવીયન કોંગ્રેસી સભ્યે પાર્લામેન્ટમાં કરેલા શશિ થરુરની પ્રેમિકા/પત્ની ની સંપત્તિને લગતા ઉચ્ચારણનું પુનઃઉચ્ચારણ કર્યું. તો બધા આજની તારીખ સુધી મૂળ કોંગ્રેસીના ઉચ્ચારણને અળગું રાખી, મોદીને ગાળો આપે છે. કેન્દ્રની ગુજરાત પ્રત્યેની દ્વેષવૃત્તિની બાબતમાં કશું સ્પષ્ટિકરણ આપતા જ નથી. નહેરુવીયન કોંગ્રેસમાં સેન્સ ઓફ હ્યુમર ન હોય તે સમજી શકાય તેમ છે. પણ પ્રમાણભાન વગરની સત્વહીન બદબોઈ એ કોઈ સારી નીતિ તો ન જ કહેવાય.

મોદી વિષે કપોળ કલ્પિત અફવાઓ પણ ફેલાવાય છે

મોદી વિરુદ્ધ અડવાણી, મોદી વિરુદ્ધ અમિત શાહ, મોદી વિરુદ્ધ સંજય, મોદી વિરુદ્ધ જશવંત, મોદી વિરુદ્ધ સુષ્મા. હાલની લેટેસ્ટ અફવા મોદી વિરુદ્ધ નીતિન ગડકરીની છે. એક ટીવી ચેનલે આ વિષે કહ્યુ કે “હવે અમે તમને આ બાબત વિષે મોદીનો ચહેરો ખુલ્લો પાડીશું. … મોદીએ આ કારસ્તાન રામ જેઠમલાણી મારફત કર્યું છે.”

હવે કારણમાં આ ચેનલ રામ જેઠમલાણી કોણ છે તેના સંતાનો કોણ છે અને શું કરે છે, તેની વિગતો આપે છે. આ વિગતો સાથે મોદીને કશી લેવા દેવા  નથી. તે જ પ્રમાણે નીતિન ગડકરી ના સંતાનો અને તેઓ શું કરે છે તેની વિગતો આપે છે. આની સાથે પણ મોદીને કશો સંબંધ છે. તે વિગતોનું કશું બંધબેસતું નથી. પછી ચેનલ કહે છે કે સંજય જોષી આરએસએસ ના છે. વૈદ્ય પણ આરએસએસ ના છે. સંજય અને નરેન્દ્ર મોદીને બનતું નથી. નરેન્દ્ર મોદીએ જોષીની કરકીર્દી ને ખતમ કરવા માટે સીડી બનાવેલી (એક અફવા). આમાં કશો મેળ બેસતો નથી. નરેન્દ્ર મોદી અને ગડકરીને ન બનતું હોય તેવું કોઈ તથ્ય બહાર પડ્યું નથી. પણ વૈદ્ય આર એસએસ ના છે. સંજય જોષી આરએસએસના છે. જેઠમલાણી મોદીના વખાણ કરે છે. વૈદ્ય ની વાતને ચગાવવા મોદીને લપેટમાં લીધા. વૈદ્યને મોદી ગમે કે ન ગમે તે વૈદ્યની મુનસફ્ફીની વાત છે. પણ ચેનલે જે વિગતો આપી તેને તો કહેવાતી મોદી-ક્રીડાની ધડ માથા વગરની જ લાગે.

મોદી રોયાઃ
અગાઉ એક ચેનલે લગાતાર વીડીયો ક્લીપ અને ટૉપ અને બોટમ ન્યુઝ લાઈનો નીચે પ્રમાણે કમસે કમ ૪૫ મીનીટ સુધી આપેલી.
મોદી ક્યું રોયે?
મોદીકી આંખોમેં આંસુ..
મોદી રો પડે,..
મોદી ક્યોં રો પડે ..
મોદી કે આંખોમેં આંસુ આ ગયે,..
મોદી ક્યોં રોને લગે?
નીતીશ કે બિહારમેં મોદી રોને લગે ..
મોદી બિહારમેં રો પડે …
પત્થરકા જવાબ ઈંટસે દેને વાલે મોદી રો પડે
મોદી ક્યોં રો પડે?
મોદી બિહારમેં ક્યોં ગયે?
મોદીકો બિહારમેં ક્યું રોના પડા?
નીતીશકે બિહારમેં મોદીકો ક્યોં રોના પડા?
મોદી કે આંખમેં ક્યોં આંસુ આ ગયે?
દેખીયે આજ રાત ૯=૩૦.

આની આજ ન્યુઝ લાઈનો બોટમમાં તો લગાતાર ૪૫ મીનીટ સુધી બતાવ્યા કરી તો ખરી જ, પણ વીડીયો ક્લીપ બતાવે ત્યારે ટૉપમાં પણ આજ લાઈનો બતાવે. વીડીયો ક્લીપમાં મોદી કાં તો ચશ્માની નીચે આંખો સાફ કરતા હોય અથવા ભીની આંખે જોતા હોય છે. મોદી ગાડીમાંથી ઉતરતા હોય, મોદી ચાલતા હોય .. વિગેરે વિગેરે.

પછી ૯=૩૦ વાગે ઉપરની બધી ક્લીપો વીડીયો ક્લીપ સાથે રીપીટ થયા કરી. (મોદીનો ફક્ત એક કે એક મીનીટનો પરિચય આપ્યો. આ પરિચય જોકે પ્રત્યક્ષ રીતે બહુ નકારાત્મક ન હતો પણ મોદી આત્મશ્લાઘા કરે છે તેમ તારણ કાઢી શકાય. જોકે આપણે મોદીને એ વાતોનો ઉલ્લેખ કરતા સાંભળ્યા નથી.) અને ટીવી ચેનલે સમય પૂરો કર્યો. એક મીનીટના પરિચયને મોદીના આંસુ સાથે કોઈ સંબંધ ન હતો અને મેળ પણ બેસતો નહતો. ૪૫ મીનીટકે હોજસે બીગડી, એક બુંદ સે ધો નહીં સકતે.

ગુજરાતના શક્તિશાળી નેતાઓ અને ગુજ્જુ વિદ્વાનો
ગુજરાતના શક્તિશાળી નેતાઓ પ્રત્યે નહેરુવંશીય ચાહકોનું વળગણ વિશિષ્ઠ પ્રકારનું અને કદીક નિર્લજ પ્રકારનું વર્તન રહ્યું છે. તેમને ખબર છે કે જો ગુજરાતી નેતા એક વખત ચીટકી જશે તો આપણી દુકાનો બંધ થઈ જશે.

ગુજ્જુ વિદ્વાનો ખુદ, ગુજ્જુનેતાઓની બુરાઈ કરવામાં પાછા પડ્યા નથી. દુઃખ આ વાતનું છે.
દુઃખદ વાત એ છે કે સરદાર પટેલને બાદ કરતાં ગાંધીજીથી શરુ કરી નરેન્દ્ર મોદી સુધીના બધા જ શક્તિશાળી નેતાઓની બુરાઈ કરવામાં ગુજ્જુઓ ખુદ પાછા પડ્યા નથી.

સામાન્ય આરએસએસનો નેતા “અવાચન” અને ગેરસમજણને હિસાબે ગાંધીજીનો વિરોધ કરે છે. તેમજ પ્રમાણભાન ની પ્રજ્ઞાના અભાવના કારણસર તે મોરારજી દેસાઈનો અને નરેન્દ્ર મોદીનો વિરોધ કરે છે. જેઓ પોતાને પ્રજ્ઞાવાન અને વિશ્લેષક માને છે તેવા મુર્ધન્યોએ છેલ્લા બે નેતાઓની બુરાઈ અને મજાક કરવામાં કચાશ રાખી નથી. ગુજ્જુ અખબારી મૂર્ધન્યો તો આદુ ખાઈને મોદીની પાછળ પડ્યા છે.

આપણે જોઇએ કે કયા કયા ગુજ્જુએ ગુજરાતના સક્ષમ નેતાના ટાંટીયા ખેંચીને હેઠા પાડવાની પ્રયત્નો કરેલ.

જીવરાજ મહેતાનું ગ્રુપઃ
મોરારજી દેસાઈના ટાંટીયા ખેંચવામાં ગુજરાતમાંના નહેરુના ટેકેદારોએ મોટો ભાગ ભજવેલ. જેમાં જીવરાજ મહેતાનું ગ્રુપ આગળ પડતું હતું.

૧૯૬૯માં જ્યારે કોંગ્રેસનું વિભાજન થયું ત્યારે આજ ગ્રુપના નેતાઓ ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસમાં કુદ્યા હતા.

૧૯૬૯માં પ્રજા સમાજવાદી પાર્ટી (પીએસપી)

પીએસપી ગ્રુપમાંથી છબીલદાસ મહેતા અને અમુક નેતાઓએ પાટલી બદલી અને ઇંદીરા કોંગ્રેસમાં કુદ્યા.

૧૯૭૦માં ઈંદીરા ગાંધીના જ્વલંત વિજય પછી પીએસપી ગ્રુપના બાકીના બધા જ નેતાઓ ઇંદીરા કોંગ્રેસમાં કુદી પડ્યા હતા.


હિતેન્દ્ર દેસાઈએ હજુ મોરારજીનો એટલે કે કોંગ્રેસ (સંસ્થા)નો સાથ છોડ્યો ન હતો.


૧૯૬૯માં કોંગ્રેસના વિભાજન પછી થોડા સમયમાં અમદાવાદમાં હિન્દુ-મુસ્લિમ હુલ્લડ થયેલ. તે હુલ્લડ કેવી રીતે થયું એ એક સંશોધનનો વિષય છે. સ્વતંત્રપક્ષ,  હિતેન્દ્ર દેસાઈની સરકાર બચાવવા તત્પર હતો. જોકે ભાઈકાકા ગુજરી ગયા હતા એટલે સ્વતંત્ર પાર્ટીમાં પણ ભંગાણ પડી ગયું હતું.


મોટાભાગના નેતાઓ ખાઉધરા ઉંદર

૧૯૭૦માં ઈન્દીરાને લોકસભામાં બહુમતિ મળી એટલે મોટાભાગના નેતાઓ ખાઉધરા ઉંદરની જેમ ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસમાં દોડી ગયા હતા. ૧૯૭૨ની ગુજરાત વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં ઈન્દીરાઈ કોંગ્રેસે ૧૬૨ માંથી ૧૪૦ સીટો નો ભવ્ય વિજય મેળવ્યો અને ગુજરાતની પડતી શરુ થઈ.

કોમી રખમાણો થયા. નયી ઈન્દીરાની રોશનીમાં દેશના અને ગુજરાતના ઘણા જ મુર્ધન્યોએ પોતાના મોઢાં કાળા કરેલા.

સૌનો ભ્રમ ભાંગ્યો. નવનિર્માણ થયું. પણ તે દરમ્યાન ઈન્દીરા ગાંધીએ સવર્ણ અને અસવર્ણ વચ્ચે રાજકીય દ્વેષ ઉભો કરી દીધેલો. એટલે ઘણા હકારાત્મક ગુણો જનતા મોરચામાં હોવા છતાં તે ઈન્દીરાઇ કોંગ્રેસને ૧૯૭૫માં કારમી હાર ન આપી શક્યો. ફક્ત પાતળી હાર આપી.

૧૯૭૫ માં ઈન્દીરા ગાંધીએ કટોકટી લાદી. ૧૯૭૬માં જનતા મોરચાની બાબુભાઈ જશભાઈ પટેલની સરકારને ઈન્દીરા ગાંધીએ પક્ષપલ્ટુઓ દ્વારા ઉથલાવી.

૧૯૭૭માં વળી જનતા મોરચાની સરકાર પાછી આવી જે ૧૯૮૦માં ફરીથી તૂટી પડી.

ગુજરાતમાં જ ગુજરાતીઓની કિમત ન રહીઃ

આ સીલસીલો ૧૯૯૫ સુધી તો ચાલ્યો જ ચાલ્યો. કેશુભાઈના પગ ખેંચનારા ગુજરાતીઓ પણ જન્મ્યા જ હતા. શંકરસિંહે તેમને પછાડ્યા અને તેઓ પણ પછડાયા. કેશુભાઈને જનતાએ ફરીથી જીતાડ્યા હતા.

કેશુભાઈ વહીવટમાં નિસ્ફળ
કેશુભાઈ વહીવટીમાં નિસ્ફળ ગયેલ હતા ખાસ કરીને ભૂકંપના રાહત કાર્યોમાં અરાજકતા અને ખાઉકડગીરી હદબહારની વધી ગઈ હતી. ભૂકંપ પીડીતોને મળેલી વસ્તુઓ ખૂલ્લેઆમ વેચાતી હતી. ભૂકંપ પહેલાં પણ ચૂંટણીમાં બીજેપીનો પરાજય થવા માંડ્યો હતો.

અમદાવાદ જેવું અમદાવાદ પણ બીજેપીએ ગુમાવ્યું હતું.

કેશુભાઈ ને અખબાર તંત્રે મજાકનું પાત્ર બનાવી દીધા હતા. ૨૦૦૨ની વિધાનસભાની ચૂટાણીમાં બીજેપીનો પરાજય નિશ્ચિત હતો.

જો કે ગુજરાતમાં જે આફતો આવી અને જે થયું એવું બીજા રાજ્યોમાં થાય એ તો સામાન્ય વાત જ ગણાય છે. પણ આ તો ગુજરાતમાં થયું અને વળી બીજેપીના રાજમાં થયું એટલે તેની ટીકા તો પેટ ભરાઈ જાય એટલી નહીં પણ પેટ ફાટી જાય એટલી બધી ટીકાઓ થવી જ જોઇ એવું નહેરુવંશી પાર્ટીના નેતાઓ અને અ-ગુજ્જુ સમાચાર માધ્યમો માને છે.

આ લોલં લોલમાં ગુજ્જુ મૂર્ધન્યો પણ લાબું વિચાર્યા વગર કૂદી પડે છે.

ઈશ્વરની બુદ્ધિને સુઝ્યું અને તેમણે બીજેપી મોવડી મંડળને સદ્‌બુદ્ધિ આપી કે જેથી મુખ્ય મંત્રી બદલાયા અને નરેન્દ્ર મોદી રખાયા. નરેન્દ્ર મોદીએ ખાઉકડ અમલદારોને સસ્પેન્ડ કર્યા અને સારો વહીવટ ચલાવ્યો.


યોગાનુયોગ એક વાર નરેન્દ્ર મોદીથી બોલાઇ ગયું કે બીજેપીના રાજકાળમાં ગુજરાતમાં કોમી દંગાઓ બંધ થઈ ગયા છે.


આ વાતથી નહેરુવીયન કોંગ્રેસના નેતાઓના પેટમાં તેલ રેડાયું હશે. અને ૨૦૦૨માં ગોધરા સ્ટેશને ડબ્બો સળગ્યો. આ કાવતરામાં સામેલ સ્થાનિક કોંગી નેતા પાકિસ્તાન ભાગી ગયા છે.  વળી એક કોંગી નેતાથી બોલી પણ જવાયું કે મોદીએ  “બીજેપીના રાજકાળ માં ગુજરાતમાં કોમી દંગાઓ બંધ થઈ ગયા છે” એવું કહીને કેમ મુસ્લિમોને ઉશ્કેર્યા?

ટૂંકમાં ગુજરાતી નેતાઓને કોઈપણ રીતે વાંકમાં લેવા એ ગુજ્જુ કોંગ્રેસીઓના સંસ્કાર છે.

અખબારી મૂર્ધન્યો પણ ક્યાં પાછળ રહી ગયા છે?

જ્ઞાતિવાદી સમીકરણો બનાવીને, તેને ઉછાળીને તેને લગાતાર પ્રસિદ્ધિઓ આપીને વાગોળીને આ અખબારી મૂર્ધન્યોએ ગુજરાતમાં બીજા રાજ્યો જેવો જ્ઞાતિવાદ ઉભો કરવાની અથાગ કોશિસ કરી છે. જાણે કે ગુજરાતનો નબળો જ્ઞાતિવાદ તેમને કણાની જેમ ખૂંચતો ન હોય?


“પટેલોએ ઘણું સહન કર્યું… હવે સહન કરી શકાય તેમ નથી. હવે અમે પાછા પડીશું નહીં….”

“નરેન્દ્ર મોદીના રાજમાં હવે બ્રાહ્મણ વાણીયા કેબીનેટ પ્રધાન બનશે નહીં..”,

“સરકારી નોકરો હવે મોદીશાહી થી તંગ આવી ગયા છે.. તેઓ મોદીને પોતાનું બળ બતાવી દેશે..”,

“માલધારીઓ હવે અન્યાય સહન કરશે નહીં..”

“નરેન્દ્ર મોદીએ બ્રહ્મતેજ જોયું નથી..”

હા જી …  આ બધી જ્ઞાતિઓ જ છે. જ્ઞાતિવાદને ઉત્તેજન આપવું એટલે દેશને વધુને વધુને ખાડે નાખવો એ જ અર્થ થાય. અખબારોએ તો ખાસ સમજવું જોઇએ. સૌએ એક માણસ તરીકે કાયદાનું પાલન કરવાનું છે. જો કાયદો અન્યાય કારી હોય તો તે કેવો હોવો જોઇએ તેની વાત કરો. પણ એક જ્ઞાતિ તરીકે ભેદભાવ ઉભો ન કરો.


રાજસ્થાનમાંના જ્ઞાતિવાદી દંગાઓ

રાજસ્થાન માં ગઈ ચૂંટણીમાં જ્ઞાતિવાદી દંગાઓ અને પ્રદર્શનો થયા હતા. આ ગુજ્જર, નીનામા, બકેરવાલ વિગેરેના જાતિવાદી આંદોલનો ચલાવીને નહેરુવીયન કોંગ્રેસે રાજસ્થાન કબજે કરેલ.

તેવીજ રીતે ગઈ લોકસભાની ચૂંટણીમાં કેશુભાઈએ જ્ઞાતિવાદી સુર ચલાવી બીજેપીને સૌરાષ્ટ્ર અને કચ્છમાં મોટો ઘાટો કરેલ.

નહેરુવીયન કોંગ્રેસ અને તેના જેવી સંસ્કૃતિવાળા સમજે છે કે નરેન્દ્ર મોદીની આગેકૂચ રોકવી હોય અને તેના મતોને વિખેરી નાખીને પોતે લાભ લેવો હોય તો જ્ઞાતિ, ધર્મ અને પ્રદેશવાદ ઉભો કરવો જ પડશે.

એક બાજુ મોદીના વિકાસને નકારો અને બીજીબાજુ જ્ઞાતિ, ધર્મ અને પ્રદેશવાદના આધાર ઉપર જનતાને બહેકાવો.

તમે તાજેતરના અખબારો ઉપર નજર કરશો તો એક વાત ઉડીને આંખે વળગશે કે એક અગ્રગણ્ય અખબાર દિવ્યભાસ્કર જ્ઞાતિવાદ ના આધારે મત પડવાના હોય તે રીતે ઉમેદવારોના ભાવીનું વિશ્લેષણ રોજ રોજ આપ્યા કરે છે.


સફેદ જુઠ

આમ તો અખબારો દાવો કરે છે કે અમે પેઈડ સમાચારો છાપતા નથી.

પેઈડ સમાચારો એટલે કે પૈસા લઈને સમાચારો છાપવા. અને તે માટે એક જાહેરાત પણ લખે છે કે જો કોઈ પૈસા લઈને સમાચાર છાપી આપવાની વાત કરતો હોય તો ફલાણા ફલાણા નંબર ઉપર ફોન કરવો. પણ આતો કહેતા ભી દિવાના અને સુનતા ભી દિવાના જેવી વાત છે. તમે સમાચારની હેડલાઈન જુઓ. તમને સમાચારની હેડલાઈન ઉપરથી અને તેમાં ગોઠવેલા વાક્ય પ્રયોગ ઉપરથી જ ખ્યાલ આવી જશે કે પૈસા કોણે આપ્યા હશે, કોણે લીધા હશે અને કયા લેવલ ઉપર પૈસાની લેવડ દેવડ થઈ હશે.


થોડી અખબારી હેડ લાઈનોઃ

“આ વખતની ગુજરાતની ચૂંટણી લાયકાત અને લોકપ્રિયતાની વચ્ચેની છે.”
કોની લાયકાત?
કોની લોકપ્રિયતા?
શું જે લાયકાત વાળો છે તે લોકપ્રિય નથી?
શું જે લોકપ્રિય છે તે લાયકાત વાળો નથી?
સમાચાર પત્રમાં આ વિષે કશો ફોડ પાડવામાં આવશે નહીં. મોદીને જો લાયકાત વાળો સમજો તો તે લોકપ્રિય નથી એમ સમજવું પડશે તેવો સંદેશ છે. અથવા જો તે લોકપ્રિય છે તો તે લાયકાત વગરનો છે તેવો સંદેશ છે.

“સોણીયા ગાંધીએ બીજેપીને સાણસે ભીડાવ્યું”

“સાણસે ભીડાવ્યું” એ શબ્દ પ્રયોગ સોનીયા ગાંધીની ચાપલુસી જેવો જ લાગે છે. કારણ કે સાણસે ભીડાવવું એટલે “છટકી ન શકાય તેવો મોતનો સકંજો” એવો જ થાય છે. પણ તમે જો સોનીયા ગાંધીના ઉચ્ચારણોની વિગતમાં જશો તો સોનીયા ગાંધીએ પોતાનું  “મોઢું ખાલી કરવા” સિવાય કશું નથી”.

તેનાથી ઉલ્ટુ નરેન્દ્ર મોદી જે જવાબ આપે છે તે માહિતિપ્રદ છે.

કેન્દ્ર સરકાર ગુજરાતમાંથી ટોલ ટેક્ષ ઉઘરાવે છે પણ ગુજરાતના રસ્તાઓના વિકાસ માટે કશું પણ આપતી નથી. કેન્દ્ર કહે છે કે ગુજરાતમાં રસ્તાઓ વિકસિત છે. જ્યારે હેલીકોપ્ટરમાં બેસીને રસ્તા જોનારી સોનીયા ગાંધી કહે છે કે ગુજરાતના રસ્તાઓ ની હાલત સારી નથી. નરેન્દ્ર મોદી આવો જવાબ આપે છે. આ જવાબ એવો છે કે સોનીયા ગાંધી જ સાણસામાં આવે છે. પણ જે સમાચાર પત્ર પોતાને “અન પેઈડ” સમાચારો છાપનારું જણાવે છે તે નરેન્દ્ર મોદીનો આ સોનીયા ગાંધીને સાણસામાં લેતો જવાબ છાપતું જ નથી. એટલે કાંતો આ સમાચાર પત્ર બેવકુફ છે અથવા તો ઠગ છે. આ સિવાય ત્રીજો કોઈ વિકલ્પ નથી.

સમાચાર પત્રો, સોનીયા ગાંધીના ઉચ્ચારણોને એટલેકે નહેરુવીયન કોંગી નેતાઓના ઉચ્ચારણોને ગ્લોરીફાય કરે છે. “અહો રુપં અહો ધ્વનિ” ના શિયાળની જેમ સમાચાર પત્રો, મુખ્ય પાનાઓ ઉપર મુખ્ય જગ્યાઓ ઉપર મોટા અક્ષરો સાથે સોનીયાને ચમકાવવાની પ્રણાલી પાડે છે.

સોનીયા ગાંધી ભલે કોઈ જવાબદારી વાળો પ્રજાકીય હોદ્દો ન ધરાવતા હોય, અને નરેન્દ્ર મોદી ભલે ગુજરાતના મુખ્ય પ્રધાન હોય, પણ તે બીજેપીના છે, ગુજરાતી છે અને વળી નહેરુવીયન કોંગ્રેસની સામે પડેલા છે એટલે તેમણે આપેલા જવાબો ન છાપો તો પણ ચાલે. જો કદાચ આત્મા નો ડંખ વધુ જોર કરતો હોય તો નરેન્દ્ર મોદીની વાતને ક્યાંક નાની કટારમાં અર્ધી પડધી નાના અક્ષરોમાં છાપો.

આમ તો આ સમચાર પત્રો, નરેન્દ્ર મોદીના વિજયને સાવ નકારી કાઢતા નથી. તો એનો અર્થ એવો થયો કે તેઓ એટલું તો સમજે જ છે કે બીજેપીને ઠીક ઠીક બેઠકો મળવાની તો છે જ. તો પછી તેઓ જનતાની વાસ્તવિક લાગણીઓને પ્રતિબિંબિત કરવામાં કેમ ઉણા ઉતરે છે?
અરે ભાઈ, આ ગુજરાતી ભાઈ, નરેન્દ્ર ભાઈ ને તો ઉગતો જ ડામી દો. તે આપણી દુકાન બંધ કરી દેશે. આપણે તો નહેરુવીયન કોંગ્રેસ જ સારી. લુંટો અને લુંટવા દો. ગુજ્જુ નેતાઓને તો ઉગતા જ દાબી દો. દિલ્લીકી સરકારકે સામને સર ઉઠાકે, ઉંચી આવાજસે બોલતા હૈ? તો ઉસકો હર હાલતમેં ખતમ કરો.

કોંગી નીતિઃ અભિમન્યુ રુપી આ ગુજરાતીને (નરેન્દ્ર ને) એકલો પાડી દો અને ખતમ કરો.

આપણે સૌ ગુજરાતીઓ (ગુજરાતીઓ એટલે સૌ કોઈ જેઓ ગુજરાતને અને દેશને ચાહે છે) એક થઈ નવા અભિમન્યુ, નવા દયાનંદ, નવા વિવેકાનંદ, નવા સરદાર અને નવા મહાત્મા ગાંધીરુપ આપણા સ્વપ્નના ગુજરાતના મુખ્ય મંત્રીને રાક્ષસોથી બચાવીએ.

ગુજરાતીઓની ઓળખઃ

૧૯૪૭ અને પછી વિદેશમાં;-  ઓહ તમે ગાંધીના ઈન્ડીયામાંથી આવો છો?
૧૯૪૭ અને પછી દેશમાં;- ઓહ તમે ગાંધીના ગુજરાતમાં થી આવો છો?
૧૯૭૩ અને પછી દેશમાં;- ઓહ તમે મોરારજી દેસાઈના ગુજરાતમાંથી આવો છો?

૨૦૦૫ અને પછી દેશ અને વિદેશમાં;- ઓહ તમે નરેન્દ્ર મોદીના ગુજરાતમાં થી આવો છો? આવો આવો… કેમ છો? 


શિરીષ મોહનલાલ દવે

Hildaraja's Blog

about my reactions and responses to men and affairs



Just Me With . . .

a blog without a niche


- મારી કલમ ના પગલા

World Hindu Economic Forum

Making Society Prosperous

Suchetausa's Blog

Just another weblog

Guruprasad's Portal

Inspirational, Insightful, Informative..

અંતરની અનુભૂતિનો અક્ષર ધ્વનિ..

Ramani's blog

Health Mantras Hinduism Research Global Hinduism History Science Vedic Tamil Texts

Jayshree Merchant

Gujarati Writer & Poet


તૂટી-ફૂટી ગયેલા વિચારો પર કલમ થી માર્યું એક થીગડું.....

Swami Vivekananda

Let noble thoughts come to us from all sides, news too..


The Saint Thomas In India History Hoax


Take a 2ndlook | Different Picture, Different Story


तक्षशिला से मगध तक यात्रा एक संकल्प की . . .

Vicharak1's Weblog

My thoughts and useful articles from media

%d bloggers like this: